Lewant

Lewant (od wł. levante – wschód) – pochodzące z języka włoskiego określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego. Granice wyznaczają: Morze Śródziemne, Taurus, Mezopotamia, pustynie Półwyspu Arabskiego i Morze Czerwone. Obszar ten obejmuje takie dzisiejsze państwa jak: Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska. W szerszym znaczeniu do Lewantu zalicza się również Azję Mniejszą (Turcja) i Egipt.

[edytuj] Lewant w Turcji

Terminem levanten w Turcji określa się ludność pochodzenia włoskiego (zwłaszcza Wenecjan i Genueńczyków), francuskiego oraz euro-śródziemnomorskiego, która mieszkała w Turcji lub na wybrzeżu śródziemnomorskim od epoki Krucjat, Bizancjum i Imperium osmańskiego. Większość z nich to potomkowie kupców przybyłych z Republiki Weneckiej, Genui, Dubrownickiej czy mieszkańców państw założonych przez Krzyżowców. Mieszkają głównie w Stambule (dystrykty Galata, Beyoğlu i Nişantaşı) i Izmirze (dystrykty Bornova i Buca).