Lica (niem. Die Litze) lub przewód licowy – przewód elektryczny wykonany jako skrętka z wielu cienkich przewodów odizolowanych od siebie elektrycznie.
Grubość poszczególnych nitek przewodów jest dobrana tak, aby zmniejszyć efekt naskórkowości, który spowodowałby zbyt duży wzrost pozornej wartości rezystancji dla jednolitego przewodu o podobnym przekroju.
Użycie przewodu licowego pozwala na zwiększenie sprawności przesyłania energii oraz zmniejszenie strat wydzielanych na rezystancji przewodu[1].
Jeśli wymagane jest przesłanie prądu o dużym natężeniu wymaga to splecenia wielu nitek przewodów. W takim przypadku stosuje się sploty wielokrotnie - splata się razem kilka nitek aby uzyskać grubszy przewód, potem takie przewody splata się razem, itd. Powoduje to osiągnięcie lepszej równomierności rozkładu prądu w całym przekroju przewodu głównego, a tym samym zwiększenie wydajności przesyłu prądu.
W licy poszczególne nitki przewodu mogą być odizolowane za pomocą emalii, oplotu bawełnianego, itd. W zwykłych giętkich przewodach poszczególne druty stanowią również część tej samej żyły przewodu, ale nie są od siebie odizolowane elektrycznie.
Licę wykorzystuje się w obwodach elektronicznych wielkiej częstotliwości, np. do nawijania cewek koszykowych.