Liczby względnie pierwsze – liczby całkowite, które nie mają innych poza jedynką wspólnych dzielników w rozkładzie na czynniki pierwsze lub, równoważnie, ich największym wspólnym dzielnikiem jest jedność; te, w których żadna para nie ma wspólnych dzielników w rozkładzie poza jedynką lub, równoważnie, których największy wspólny dzielnik dla dowolnej pary wynosi jeden, nazywa się parami względnie pierwszymi.
Szybkim sposobem określenia, czy dwie liczby są względnie pierwsze jest algorytm Euklidesa. Funkcja Eulera (tocjent lub phi Eulera) dodatniej liczby całkowitej n jest liczbą liczb naturalnych między 1 a n, które są względnie pierwsze z n.
Spis treści |
Jeżeli dwie liczby są względnie pierwsze, to ich najmniejsza wspólna wielokrotność równa jest ich iloczynowi. Twierdzenie to nie uogólnia się na większą liczbę czynników.
Warunkiem równoważnym względnej pierwszości dwóch liczb jest:
Ogólniej:
W pierścieniu przemiennym z jedynką
ideały
i
nazywamy względnie pierwszymi, jeśli ich suma algebraiczna
jest całym pierścieniem.
W dziedzinach ideałów głównych można przyjąć następującą definicję elementów względnie pierwszych:
i
są względnie pierwsze jeśli z faktu, że pewien element
dzieli
i dzieli
wynika, że
jest odwracalny. Jest ona równoważna temu, że ideały generowane przez te elementy są względnie pierwsze. W pierścieniach niebędących dziedzinami ideałów głównych te pojęcia nie muszą się pokrywać.
Liczby względnie pierwsze generują ideały względnie pierwsze w
(bo
jest dziedziną ideałów głównych).