Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Lidia Ciołkosz | |
|
|
| Data i miejsce urodzenia | 24 czerwca 1902 Tomaszów Mazowiecki |
| Data i miejsce śmierci | 9 czerwca 2002 Londyn |
| Małżonka przewodniczącego Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego | |
| Przynależność polityczna | Polska Partia Socjalistyczna |
| Okres urzędowania | od 1956 do 1959 |
| Poprzednik | Anna Odzierzyńska |
| Następca | Czerwińska |
| Małżonka przewodniczącego Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego | |
| Okres urzędowania | od 1963 do grudnia 1966 |
| Poprzednik | Czerwińska |
| Następca | Anna Sabbat |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Lidia Ciołkoszowa z domu Kahan (ur. 24 czerwca 1902 w Tomaszowie Mazowieckim, zm. 9 czerwca 2002 w Londynie) – działaczka socjalistyczna, publicystka, historyczka, żona Adama Ciołkosza.
Na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie ukończyła polonistykę i historię oraz Studium Pedagogiczne z tytułem doktora w 1925. W czasie studiów w Krakowie poznała przyszłego męża, Adama Ciołkosza. W czasie wojny polsko-bolszewickiej pracowała jako wolontariuszka w biurze wojskowym.
Od 1920 zaangażowana w działalność Polskiej Partii Socjalistycznej. Była działaczką polityczną i społeczną, ostatnim żyjącym członkiem przedwojennej krajowej Rady Naczelnej PPS. Do wybuchu II wojny światowej pracowała jako bibliotekarka i wykładowczyni Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (TUR), wychowawczyni i organizatorka kolonii letnich oraz świetlic dla dzieci robotniczych.
Od 1934 wybierana do Rady Naczelnej PPS. W 1939 przez Litwę i Szwecję opuściła z rodziną Polskę i udała się przez Rumunię i Francję do Londynu, gdzie w okresie (1940–1948) była członkinią Komitetu Zagranicznego PPS.
W okresie emigracyjnym, pełniła funkcję członkini Centralnej Rady PPS (1948–1960, w tym w okresie 1957–1960 członkini Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS). Po rozłamie w PPS na emigracji, wraz z mężem Adamem Ciołkoszem działaczka Centralnego Komitetu PPS. Liderka struktur PPS na emigracji również po śmierci męża.
Po połączeniu emigracyjnych struktur na Scaleniowym Zjeździe PPS w listopadzie 1987 w Bernried, została wybrana przewodniczącą Centralnej Rady Partyjnej, a na XXV Zjeździe PPS odbytym w listopadzie 1990 w Warszawie – jako ostatnia żyjąca członkini władz przedwojennej PPS – została wybrana dożywotnio Honorową Przewodniczącą Partii. Zdecydowana przeciwniczka wchodzenia w koalicje z partiami postkomunistycznymi.
Lidia Ciołkoszowa była autorką wielu artykułów, broszur i audycji radiowych z historii polskiego ruchu robotniczego, nadawanych przez Rozgłośnię Polską Radia Wolna Europa. W 1952 opublikowała książkę Generał Walery Wróblewski, w 1965 książkę Publicystyka polska na emigracji w latach 1940–1960 i wspólnie z mężem Adamem najważniejsze ich dzieło – Zarys dziejów socjalizmu polskiego (t. 1 Londyn 1966, t. 2 Londyn 1972). Opracowała również wydanie książki Aleksandra Wata "Mój wiek".
Została wyróżniona nagrodami literackimi paryskiej Kultury (Paryż, 1967), Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (Londyn, 1972) oraz fundacji im. Jurzykowskiego (Nowy Jork, 1973) oraz orderem Polonia Restituta.
Zmarła w Londynie 9 czerwca 2002.
