Lidia Daniszewska ps. "Lidka" (ur. 31 maja 1923 w Jeziornie[1], zm. 16 września 1944 w Warszawie) – sanitariuszka, łączniczka, uczestniczka powstania warszawskiego. Córka Pawła.
Podczas okupacji hitlerowskiej studiowała medycynę na tajnych kompletach. 1 dnia powstania warszawskiego wstąpiła w szeregi powstańcze i została łączniczką oraz sanitariuszką w plutonie "Felek" kompanii "Rudy" batalionu "Zośka". W dniach 30 i 31 sierpnia uczestniczyła w przebiciu ze Starego Miasta do Śródmieścia przez Ogród Saski. We wrześniu opatrywała rany Andrzeja Romockiego (ps. "Morro") w kościele św. Antoniego z Padwy (ul. Senatorska 31).
Poległa 16 września 1944 w rejonie ul. Wilanowskiej 1, Solec na Czerniakowie. Miała 21 lat.
Dwukrotnie odznaczona Krzyżem Walecznych. Pochowana w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu "Zośka" na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.