Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Lien Chan (chin. trad. 連戰, chin. upr. 连战, pinyin Lián Zhàn; ur. 27 sierpnia 1936 w Xi'an) – polityk tajwański.
Urodził się w Xi'an w Chinach kontynentalnych, po zwycięstwie komunistów w 1949 roku jego rodzina uciekła jednak na Tajwan[1]. Studiował nauki polityczne na Narodowym Uniwersytecie Tajwanu, doktorat obronił w Chicago (1965). Pracował m.in. jako wykładowca Narodowego Uniwersytetu Tajwanu, pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Politycznych tej uczelni. W latach 1975-1976 był ambasadorem Republiki Chińskiej w Salwadorze, 1981-1987 ministrem transportu i komunikacji, 1987-1988 wicepremierem, 1988-1990 ministrem spraw zagranicznych, 1990-1993 gubernatorem prowincji Tajwan. W latach 1993-1997 zajmował stanowisko premiera Republiki Chińskiej, 1996-2000 wiceprezydenta. Startował w wyborach prezydenckich w 2000 (był trzeci) i 2004 (drugi) z ramienia Kuomintangu.
Od 2000 do 2005 Lien Chan był przewodniczącym Kuomintangu. Wcześniej zasiadał w komitecie centralnym (od 1983) i był wiceprzewodniczącym partii (od 1993). W kwietniu 2005, jako pierwszy lider Kuomintangu od 1949 roku, udał się z wizytą do Chin kontynentalnych i spotkał z przywódcami ChRL (m.in. przewodniczącym ChRL Hu Jintao)[2]. Jego następcą (jak i kandydatem KMT na prezydenta w wyborach 2008) został Ma Ying-jeou.
W grudniu 2010 został uhonorowany Pokojową Nagrodą Konfucjusza, będącą reakcją władz chińskich na Pokojową Nagrodę Nobla dla dysydenta Liu Xiaobo. Biuro Liena poinformowało że nie został on oficjalnie powiadomiony o otrzymaniu nagrody, zaś sam laureat odmówił jej odebrania[3].
|
|||||||
