Likaon (syn Pelasgosa)

Likaon, rycina autorstwa Hendrika Goltziusa
do Metamorfoz Owidiusza.

Likaon (także Lykaon, gr. Λυκάων Lykáōn, łac. Lycaon) – w mitologii greckiej król Arkadii.

Uchodził za syna Pelasgosa i Okeanidy Meliboi. Wraz ze swoimi 50 synami uchodził za człowieka bezbożnego i przepełnionego pychą. Zeus chcąc się osobiście przekonać o jego nieprawościach, pod postacią żebraka zjawił się na dworze Likaona. Król rozpoznawszy boga, chcąc go wypróbować, podczas posiłku podał mu mięso ludzkie. Rozgniewany Zeus uderzeniem pioruna zabił zarówno Likaona jak i jego synów, z wyjątkiem najmłodszego, Niktimosa, którego ocaliły błagania bogini Gai. Według innej wersji Likaon i jego synowie zostali zamienieni w wilki.

Zobacz też

• likantropia

Bibliografia

1. Lycaon (ang.). W: Greek myth index [on-line]. 2007. [dostęp 2010-03-31].
2. Carlos Parada: Lycaon₂ (ang.). W: Greek Mythology Link [on-line]. [dostęp 2011-08-02].
3. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 366: Lycaon (ang.). W: The Ancient Library. The complete classics bookshelf on the web. [on-line]. 2005. [dostęp 2011-08-02].
4. William Smith: Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1867, T. 2, s. 843: Lycaon (ang.). W: The Ancient Library. The complete classics bookshelf on the web. [on-line]. 2005. [dostęp 2011-08-02].