Linia Kármána – umowna granica pomiędzy atmosferą Ziemi i przestrzenią kosmiczną przebiegająca na wysokości 100 km (62,1 mili) n.p.m.[1] Powyższa definicja została przyjęta przez Międzynarodową Federację Lotniczą (FAI), która zajmuje się m.in. ustalaniem norm w aeronautyce i astronautyce.
Linia nazwana została nazwiskiem Theodore'a von Kármána, amerykańskiego inżyniera i fizyka węgierskiego pochodzenia, który był zainteresowany głównie aeronautyką. Jako pierwszy obliczył, że powyżej tej wysokości atmosfera Ziemi staje się zbyt rozrzedzona do celów aeronautyki (ponieważ każdy pojazd na takiej wysokości musiałby się poruszać szybciej od prędkości orbitalnej Ziemi, aby uzyskać wystarczającą siłę nośną potrzebną do utrzymania się na tej wysokości).
Chociaż oficjalnie Stany Zjednoczone nie definiują własnej "granicy Kosmosu", definicja astronauty, używana do dzisiaj, opisuje osobę, która poleciała powyżej 80 km (50 mil) n.p.m. Jest to przybliżona granica pomiędzy mezosferą i termosferą. Ta definicja była w pewnym sensie kontrowersyjna, ze względu na różnice poglądów co do granicy pomiędzy Siłami Zbrojnymi US i NASA. W 2006 dwóch pilotów X-15 zostało uhonorowanych odznaczeniami astronautów za ich lot na wysokości powyżej 110 km w latach 60. XX wieku, ponieważ w tamtym czasie nie zostaliby uznani za astronautów[2].