Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Linz | |||
|
|||
 Linz |
|||
| Państwo |  Austria |
||
| Kraj związkowy |  Górna Austria |
||
| Burmistrz | Franz Dobusch | ||
| Powierzchnia | 96,048 km² | ||
| Wysokość | 266 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
189 311[1] 1971 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 0732 | ||
| Kod pocztowy | 4010, 4020, 4030, 4040, 4047 | ||
| Tablice rejestracyjne | L | ||
| Podział miasta | 9 dzielnic | ||
| Miasta partnerskie |  Kowno Chengdu Czeskie Budziejowice Halle (Saale) Kabis Kansas City Gwangyang Linköping Linz am Rhein Modena Niżny Nowogród Norrköping San Carlos Zaporoże Tampere |
||
|
Położenie na mapie Górnej Austrii
  Linz
|
|||
|
Położenie na mapie Austrii
 Linz
|
|||
| Na mapach: | |||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Linz (czes. Linec) – miasto na prawach powiatu w północno-wschodniej Austrii, nad Dunajem, stolica kraju związkowego Górna Austria. Założone przez Rzymian pod nazwą Lentia. 5 marca 1684 powołano w Linzu antyturecką Świętą Ligę. Współcześnie – przemysł metalowy (huta żelaza), maszynowy i chemiczny. Ważny węzeł komunikacyjny. Ośrodek turystyczny (m.in. zamek z XVI-XVII w., barokowe pałace i kościoły, liczne muzea). Liczba ludności: 189 311 (2010).
Spis treści |
Założycielem miasta byli Rzymianie, którzy podczas wojen markomańskich, założyli na brzegu Dunaju obóz rzymski – Castra Romana. Nadali mu nazwę Lenthia.
Niemiecka nazwa „Linze” pojawiała się po raz pierwszy w roku 799 n.e., kiedy to książęta bawarscy przybyli tutaj z północy i Linz stał się ważnym ośrodkiem handlowym.
Podczas panowania Babenbergów Linz stał się miastem.
| Rok | Populacja |
|---|---|
| 1900 | 83,356 ▲ |
| 1951 | 184,685 ▲ |
| 1961 | 195,978 ▲ |
| 1971 | 204,889▲ |
| 1981 | 199,910 ▼ |
| 1991 | 203,044 ▲ |
| 2001 | 183,504 ▼ |
| 2006 | 188,968 ▲ |
| 2010 | 189,311 ▲ |
Cesarz Fryderyk III Habsburg spędził ostatnie lata swego życia w Linzu. Przez krótki czas Linz był najważniejszym miastem cesarstwa. Swoją pozycję, na korzyść Wiednia i Pragi, stracił po śmierci cesarza w 1493 roku.
Kilka lat swojego życia spędził w Linzu Johannes Kepler, który studiował tutaj matematykę. 15 maja 1618 roku odkrył i sformułował swoje trzecie prawo astronomiczne. Jego imię nosi tutejszy uniwersytet.
Innym znanym obywatelem miasta był Anton Bruckner, który mieszkał w Linzu w latach 1855-1868. Pracował wtedy jako lokalny kompozytor i organista kościelny. Obecnie w Linzu jego imieniem nazwana jest sala koncertowa „Brucknerhaus” oraz prywatny Uniwersytet Muzyki.
,
W Linz urodził też się austriacki skoczek narciarski Michael Hayböck
Adolf Hitler urodził się w miasteczku Braunau nad rzeką Inn i w dzieciństwie rodzice przeprowadzili się do Linzu. Swoją młodość, lata 1898-1907, spędził w okolicach Linzu. Rodzina mieszkała najpierw w wiosce Leonding, na obrzeżach miasta, później w mieszkaniu przy ulicy Humboldtstrasse w Linzu. Rodzice Hitlera pochowani są w Leonding.
Pod koniec życia, Hitler uważał Linz za swoje „rodzinne miasto”[2], i chciał go rozbudować i stworzyć z niego centrum kulturalne Trzeciej Rzeszy. Aby ożywić miasto ekonomicznie, rozpoczął uprzemysławianie Linzu krótko przed i w czasie II wojny światowej. Wiele fabryk w przyłączonej Czechosłowacji rozebrano, a następnie zmontowano w Linzu, w tym zakłady Hermanna Göringa (obecnie voestalpine). W Linzu znajdowały się również zakłady produkujące benzol, które zbombardowano 16 października 1944 roku.
Obóz Mauthausen-Gusen, znajdujący się niedaleko Linzu, był ostatnim obozem koncentracyjnym oswobodzonym przez Aliantów. W obozie tym więźniowie wydobywali kamienie z kamieniołomów, które wykorzystywano w różnych miejscach Rzeszy. Główny obóz w Mauthausen znajdował się 25 km od Linzu.
Na północnym brzegu Dunaju znajduje się Ars Electronica Center – Muzeum Przyszłości czyli centrum sztuki elektronicznej otworzone w 1996 roku. Współzałożycielem tego muzeum był pisarz niemiecki Herbert W. Franke. Na parterze muzeum znajduje się tak zwana CAVE 3D (skrót od: Cave Automatic Virtual Environment 3D w dowolnym tłumaczeniu „Trójwymiarowa Jaskinia Wirtualnej Rzeczywistości”), w której zwiedzający może „zatopić się” w wirtualnym środowisku. Jest to jedno z niewielu pomieszczeń tego typu w Europie udostępnionych publiczności. Obrazy, wyświetlane z projektorów wysokiej rozdzielczości, padają na ekrany będące równocześnie ścianami pomieszczenia.
Muzeum Ars Electronica Center jest również siedzibą festiwalu Ars Elektronica, który corocznie przyciąga artystów z całego świata tworzących swe prace w nowych, również cyfrowych technologiach.
W roku 2009, kiedy Linz, wraz z Wilnem, był Stolicą Kulturalną Europy, przebudowano Ars Electronica Center za sumę około 30 milionów euro i na przełomie 2008/2009 ponownie otwarto. Obecnie, na powierzchni 6500 m² znajdują się sale wystawowe, pomieszczenia do eksperymentowania, oraz laboratorium Futurelab. Zwiedzający mogą nie tylko obejrzeć, ale również eksperymentować z instalacjami interaktywnymi.
Na południowym brzegu Dunaju, naprzeciwko Ars Electronica Center, znajduje się Muzeum Sztuki Lentos, otwarte w 2003 roku. Prezentowane są tam obrazy współczesne reprezentujące malarstwo XX i XXI wieku.
Obok Muzeum Lentos stoi sala koncertowa „Brucknerhaus”, a teren pomiędzy dwoma tymi budynkami to tak zwane „Donaulände” czyli tereny nad Dunajem, które zwane są również „Kulturmeile” czyli „Milą Kultury”. Jest to rodzaj parku nad Dunajem, w którym spotykają się w lecie głównie młodzi ludzie. Odbywają się tutaj również imprezy organizowane w ramach Festiwalu Ars Electronica oraz „Linz Fest”[5].
System komunikacji miejskiej w Linzu składa się z dwunastu linii autobusowych, czterech linii trolejbusowych, trzech linii tramwajowych oraz kolejki wąskotorowej na górze Pöstlingberg. Wszystkie linie obsługiwane są przez Linz Linien GmbH. Przez miasto przebiega autostrada A7.
Główna stacja kolejowa to Linz Hauptbahnhof.
47,7% powierzchni miasta przypada na tereny zielone, 32,9% na teren zabudowany, 7,4% na wody, a 11,9% na powierzchnie komunikacyjne.
Wolfgang Amadeusz Mozart podarował miastu jedną ze swoich najwspanialszych[według kogo?] Symfonii – XXXVI, C-dur. W mieście tym po raz pierwszy zastosowano proces konwertorowy LD. Przedmuchiwanie ciekłego metalu tlenem dało początek współczesnej metalurgii żelaza.
|
||||||||||
|
||||||||||||||||
