Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Lionel Hampton | |
 Lionel Hampton, 1979 |
|
| Imię i nazwisko | Horace Ward Martin Tavares Silva |
| Pseudonim | Hamp, Mad Lionel |
| Data i miejsce urodzenia | 20 kwietnia 1908 Louisville (Kentucky) |
| Data i miejsce śmierci | 31 sierpnia 2002 Nowy Jork |
| Instrument | wibrafon, perkusja |
| Gatunek | jazz |
| Powiązania | Benny Goodman, Louis Armstrong, Teddy Wilson, Norman Granz |
Lionel Hampton (ur. 20 kwietnia 1908 w Louisville w Kentucky, zm. 31 sierpnia 2002 w Nowym Jorku) – amerykański wibrafonista jazzowy, jeden z pierwszych muzyków grających jazz na tym instrumencie, perkusista i wokalista. Odznaczony National Medal of Arts, laureat NEA Jazz Masters Award[1] 1988.
Spis treści |
Lionel Hampton urodził się w Louisville w Kentucky w 1908, krótko potem rodzina przeprowadziła się do Birmingham w Alabamie[2][3][4]. Część dzieciństwa spędził też w Kenosha w Wisconsin, następnie przeniósł się do Chicago w 1916. W latach 20. brał lekcje ksylofonu u Jimmy'ego Bertranda, rozpoczął też grę na perkusji[5].
.jpg&filetimestamp=20110510113452)
Hampton zaczął grać zawodowo na perkusji w Chicago Defender Newsboy's Band jako nastolatek. W 1927 lub 1928 przeniósł się do Kalifornii i tam występował w Dixieland Blues-Blowers. Pierwszego nagrania dokonał z zespołem The Quality Serenaders Paula Howarda. W tym okresie zaczął grać na wibrafonie. W 1930 do Kalifornii przyjechał Louis Armstrong, który zaprosił Hamptona do zagrania na wibrafonie w dwóch utworach[6]. Na początku lat 30. studiował muzykę na University of Southern California. W 1934 założył własną orkiestrę, pojawił się też w 1936 w filmie Binga Crosby'ego Pennies From Heaven[7].
W listopadzie 1936[6] Benny Goodman zaprosił Hamptona do swojego zespołu Benny Goodman Trio, które tworzyli Teddy Wilson i Gene Krupa. Hampton przyjął propozycję, a zespół zmienił nazwę na Benny Goodman Quartet[8][6]. W czasie współpracy z Goodmanem nagrywał także samodzielnie, utworzył też Lionel Hampton Orchestra. W 1940 zakończył tę współpracę, by założyć własny big band[9]. Orkiestra Hamptona była bardzo popularna w latach 40. i 50. W 1953 odbył trasę koncertową w Europie, towarzyszyli mu m.in.: Clifford Brown, Gigi Gryce, George Wallington, Art Farmer, Quincy Jones i Annie Ross.
W latach 60. wciąż nagrywał i cieszył się uznaniem, jednak jego twórczość nie była już tak popularna jak we wcześniejszych latach[6]. W 1968 wystąpił z Louisem Armstrongiem na festiwalu w San Remo[10]. W tym samym roku otrzymał medal papieski od Pawła VI. W lutym 1984 wystąpił na festiwalu jazzowym na University of Idaho, który obecnie nosi nazwę Lionel Hampton Jazz Festival.
Hampton pozostawał aktywnym muzykiem do czasu udaru, którego doznał w Paryżu w 1991, ostatni występ dał w Smithsonian National Museum of American History w 2001[6][11][12].
Zmarł w Nowym Jorku i został pochowany na cmentarzu Woodlawn[13] w okręgu Bronx.
