Jest to lista niekompletna, ponieważ nie można w sposób dokładny określić, ile osób zostało skazanych na najwyższy wymiar kary pomiędzy rokiem 1945 a 1956. Ewidencja Ministerstwa Sprawiedliwości, dotycząca kary śmierci, jest wiarygodna od 1956 roku. Wcześniej była ona prowadzona przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, w której liczba orzeczonych wyroków została znacznie zaniżona.
| Imię i nazwisko | Data skazania | Uwagi |
|---|---|---|
| Adolf Orłowski | 17 grudnia 1945 | skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 22 marca 1946 w Łodzi |
| Arthur Greiser | 7 lipca 1946 | skazany przez Najwyższy Trybunał Narodowy za ludobójstwo; wyrok wykonano 21 lipca 1946; egzekucja odbyła się na stokach Fortu Winiary w Poznaniu; ostatnia publiczna egzekucja w Polsce |
| Amon Göth | 5 września 1946 | skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 13 października 1946, egzekucja odbyła się na terenie dawnego obozu Plaszow |
| Rudolf Höss | 7 kwietnia 1947 | skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 16 kwietnia 1947, egzekucja odbyła się na terenie dawnego obozu Auschwitz-Birkenau |
| Walter Pelzhausen | sierpień 1947 | skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 1 marca 1948 w Łodzi, egzekucja odbyła się w więzieniu przy ul. Sterlinga |
| Albert Forster | 29 kwietnia 1948 | skazany za ludobójstwo; wyrok wykonano 28 lutego 1952 w Warszawie |
| Tadeusz Ołdak | 31 stycznia 1951 | skazany za morderstwo dwóch kobiet |
| Jerzy Paramonow | 21 listopada 1955 | skazany za zabójstwo milicjanta |
| Józef Nastarowicz[1] | 2 lutego 1956 | skazany za zabójstwo żony oraz córki. Wyrok Sądu Wojewódzkiego dla miasta Łodzi wykonano 4 czerwca 1956 w więzieniu w Łodzi |
| Władysław Mazurkiewicz | 30 sierpnia 1956 | skazany za morderstwo sześciu osób |
| Jan Miśkiewicz[1] | 2 czerwca 1958 | skazany za zabójstwo sześcioletniej dziewczynki. Wyrok wykonano 19 marca 1959 o godzinie 21:00 w więzieniu w Łodzi |
| Władysław Baczyński | 17 maja 1960 | skazany za morderstwo czterech osób |
| Tadeusz Rączka | 9 czerwca 1960 | skazany za morderstwo dwóch osób |
| Stanisław Jaros | 1963 | skazany za usiłowanie morderstwa Władysława Gomułki oraz zabójstwo przypadkowego mężczyzny |
| Sylweriusz Zdanowicz | 18 stycznia 1964 | skazany za morderstwo dwóch milicjantów |
| Stanisław Wawrzecki | 2 lutego 1965 | skazany za przestępstwa gospodarcze |
| Karol Kot | 14 lipca 1967 | skazany za morderstwo dwóch osób |
| Jerzy Strawa | 22 grudnia 1967 | skazany za szpiegostwo na rzecz wywiadu amerykańskiego (prawdopodobnie na rzecz DIA) przez Sąd WOW w Warszawie (sygn. So 711/67); rewizja z lutego 1968 nie zniosła kary; Rada Państwa nie skorzystała z prawa łaski; egzekucja przez rozstrzelanie 2 lub 8 maja 1968 w Więzieniu Mokotowskim przy ul. Rakowieckiej 37 w Warszawie |
| Bogdan Arnold | 9 stycznia 1968 | skazany za morderstwo czterech kobiet |
| Adam Kaczmarzyk | 1968 | skazany za szpiegostwo na rzecz wywiadu brytyjskiego |
| Stefan Rachubiński | 22 października 1968 | skazany za morderstwo dwóch kobiet |
| Mirosław Rozmiarek | 15 stycznia 1969 | skazany za morderstwo dwóch kobiet |
| Stanisław Modzelewski | 5 lutego 1969 | skazany za zamordowanie siedmiu kobiet |
| Mieczysław Zbroja | 8 lipca 1969 | skazany za morderstwo jednej osoby |
| Czesław Zakrzewski | 28 czerwca 1971 | skazany za morderstwo rodziny Lipów |
| Józef Zakrzewski | 28 czerwca 1971 | skazany za morderstwo rodziny Lipów |
| Marian Wojtasik | 16 czerwca 1972 | skazany za morderstwo Jana Gerharda |
| Zygmunt Garbacki | 16 czerwca 1972 | skazany za morderstwo Jana Gerharda |
| Jerzy Kowalczyk | 7 września 1972 | skazani za przygotowanie zamachu bombowego, karę zmieniono na 25 lat więzienia |
| Janusz Dębiński[1] | 30 stycznia 1973 | skazany za morderstwo dwóch osób. Wyrok wykonano 25 września 1973 |
| Jan Marchwicki | 28 lipca 1975 | skazany za podżeganie do morderstwa kobiety |
| Zdzisław Marchwicki | 28 lipca 1975 | skazany za morderstwo piętnastu kobiet i usiłowanie morderstwa czterech kobiet |
| Andrzej Pietrzak[1] | 18 stycznia 1977 | skazany za morderstwo trzech kobiet. Wyrok wykonano 6 lutego 1978 |
| Jan Dąbrowski | 8 czerwca 1978 | skazany za morderstwo 9 mężczyzn |
| Jan Wołyniec | 8 czerwca 1978 | skazany za morderstwo 9 mężczyzn |
| Jan Sojda | 10 listopada 1979 | skazany za morderstwo trzech osób |
| Józef Adaś | 10 listopada 1979 | skazany za morderstwo trzech osób |
| Julian Koltun | 1981 | skazany za morderstwo 2 kobiet i usiłowanie zabójstwa kolejnych 5 |
| Grzegorz Tyklewicz | 1982 | skazany za morderstwo taksówkarza i dwóch kobiet |
| Kazimierz Polus | 13 kwietnia 1982 | skazany za morderstwo nieletniego chłopca i dwóch mężczyzn |
| Krzysztof Sołtysiak[1] | 31 stycznia 1983 | skazany za morderstwo dziewczynki oraz kobiety oraz usiłowanie zabójstwa kolejnej kobiety oraz dziewczynki. Wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi skazany został na 42 lata więzienia i dwukrotną karę śmierci. Jako łączną karę sąd wymierzył karę śmierci. Wyrok wykonano |
| Waldemar Krakos | 23 czerwca 1983 | skazany za morderstwo taksówkarza |
| Tadeusz Wencel | 7 lipca 1983 | skazany za morderstwo więźnia |
| Ryszard Sobok | 21 listopada 1983 | skazany za morderstwo 6 osób |
| Henryk Dębski | 19 maja 1984 | skazany za zabójstwo dwóch dziewczynek |
| Mirosław Michoń | 11 września 1984 | skazany za zabójstwo w trakcie napadu rabunkowego i usiłowanie zabójstwa; wyrok wykonano 15 czerwca 1985 w Krakowie; jedyny w historii wyrok śmierci wydany przez Sąd Wojewódzki w Częstochowie. |
| Joachim Knychała | 1984 | skazany za morderstwo trzech kobiet i dwóch dziewczynek |
| Mieczysław Zub | 1985 | skazany za morderstwo czterech kobiet |
| Paweł Tuchlin | 6 sierpnia 1985 | skazany za morderstwo dziewięciu kobiet |
| Edmund Kolanowski | 28 lipca 1986 | skazany za morderstwo dziewczynki i dwóch kobiet |
| Stanisław Czabański | 21 kwietnia 1988 | skazany za gwałt i morderstwo – ostatnia egzekucja wykonana w Polsce |
| Mariusz Trynkiewicz | 29 września 1989 | skazany za morderstwo czterech chłopców |
| Henryk Więckowski | 1991 | skazany za morderstwo |
| Eugeniusz Mazur | 4 marca 1992 | skazany za morderstwo czterech osób |
| Henryk Moruś | 1993 | skazany za morderstwo siedmiu osób |
| Janusz Kulmatycki | 9 czerwca 1994 | skazany za morderstwo policjanta |
| Grzegorz Płociniak | 18 listopada 1994 | skazany za morderstwo dwóch osób |
| Tomasz Ciepielewski | 30 marca 1995 | skazany za morderstwo dziewczynki |
| Zenon Gliwa | 28 września 1995 | skazany za morderstwo dwóch dziewczynek |
W latach 1970-1988 wykonano także trzy ostatnie wyroki na wojskowych. Wszyscy zostali rozstrzelani za zabójstwa na tle seksualnym. Wyroki te wykonano w Warszawie, na terenie Fortu Rembertowskiego. Ostatni wyrok śmierci w Polsce wykonano 21 kwietnia 1988 w krakowskim areszcie śledczym przy ulicy Montelupich. Kilka miesięcy później rząd Mieczysława Rakowskiego ogłosił moratorium na wykonywanie wyroków śmierci. W dniu 7 grudnia 1989 Sejm PRL przyjął ustawę o amnestii, która zamieniła wszystkim skazanym karę śmierci na karę 25 lat pozbawienia wolności.
Pomiędzy rokiem 1988 a 1996 sądy powszechne w Polsce orzekły karę śmierci wobec około 10 osób – na najwyższy wymiar kary skazano m.in. Mariusza Trynkiewicza, pedofila który zgwałcił i zabił czterech chłopców, Janusza Kulmatyckiego, mordercę policjanta, Eugeniusza Mazura, mordercę czteroosobowej rodziny, czy Henryka Morusia, mordercę siedmiu osób, w tym matki i dziecka.
Na mocy ustawy z dnia 12 lipca 1995 o zmianie kodeksu karnego, kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym do polskiego systemu prawnego przywrócono karę dożywotniego pozbawienia wolności, która została usunięta w 1970. Sądy, pomimo tego, iż miały możliwość orzekania kary śmierci, wymierzały jednak karę łagodniejszą. Ostatni wyrok śmierci w Polsce orzeczono w lutym 1996 – Sąd Wojewódzki w Elblągu skazał na tę karę 23-letniego Zbigniewa B., mordercę dwóch kobiet. Kodeks karny z 6 czerwca 1997 nie przewiduje tego typu kary.