| Pobrzeżka | |
| Littorina | |
| (Férussac, 1822) | |
Muszle pobrzeżki Littorina littorea |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | ślimaki |
| Podgromada | Caenogastropoda |
| Rząd | Littorinimorpha |
| Nadrodzina | Littorinoidea |
| Rodzina | Littorinidae |
| Podrodzina | Littorininae |
| Synonimy | |
|
|
Littorina (w języku polskim pobrzeżka, pobrzeżek, brzegówka lub litoryna) – rodzaj niedużych ślimaków morskich o typowym wyglądzie. Bardziej odporne na wysłodzenie gatunki pobrzeżek zamieszkują również Bałtyk. Nie sięgają jednak na teren Polski, docierając jedynie do wybrzeży wyspy Rugii.[2] Dalej na północ pobrzeżka osiąga wschodni brzeg Bornholmu[3].
Muszle pobrzeżek są stożkowato-kulistawe, przypominające muszle słodkowodnych żyworódek, lecz grubościenne. Wyposażone są w wieczko. Długość ich rzadko przewyższa 2 cm. Pobrzeżki zasiedlają strefy pływów i oprysku u brzegów prawie wszystkich mórz (niektóre gatunki spotyka się również w sublitoralu[3]). Bytują na twardym podłożu, zarówno skalistym lub kamienistym, jak i na pniach oraz korzeniach w lasach namorzynowych.[2] Roślinożerne. Rozdzielnopłciowe; w rozwoju spotykana zarówno żyworodność, jak wylęganie się z jaj już ukształtowanych ślimaków oraz wylęganie się larw typu weliger.[3]
Pobrzeżki jadane są od niepamiętnych czasów przez człowieka[2]. Ślimaki z rodziny Littorinidae wykorzystuje się też do zwalczania glonów, porastających skrzynie, w których hodowane są ostrygi[3]. Od ślimaków z rodzaju litoryna pochodzi nazwa jednej z faz rozwoju Bałtyku - Morza Litorynowego.
W skład rodzaju pobrzeżka wchodzą 22 gatunki: