Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Lizytea | |
 Symulacja wyglądu księżyca Lizytea |
|
| Odkrył | Seth Barnes Nicholson |
| Data odkrycia | 6 lipca 1938 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 11 717 000 km |
| Mimośród | 0,112 |
| Okres obiegu | 259,2 d |
| Prędkość orbitalna | 3,29 |
| Nachylenie do eliptyki | 28,30° |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 25,77° |
| Długość węzła wstępującego | 5,5° |
| Argument perycentrum | 49,5° |
| Anomalia średnia | 329,1° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 38 km |
| Powierzchnia | ~4 100 km2 |
| Objętość | ~24 400 km3 |
| Masa | 6,3 × 1016 kg |
| Średnia gęstość | 2,6 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,013 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 22 m/s |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 11,7 m |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
18,2 m |
| Temperatura powierzchni | ~124 K |
Lizytea (Jowisz X) – księżyc Jowisza, odkryty odkryty w 1938 roku przez Setha Barnesa Nicholsona z Mount Wilson Observatory.
Spis treści |
Księżyc otrzymał swoją oficjalną nazwę dopiero w 1975 roku. Pochodzi ona z mitologii greckiej. Lizytea była córką Okeanosa i jedną z kochanek Zeusa (rzymskiego Jowisza).
Wcześniej satelita był określany jako Jowisz X, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Demeter.
Lizytea jest jednym z mniejszych księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 38 km. Jej średnia gęstość to ok. 2,6 g/cm3, składa się ona głównia z krzemianów. Powierzchnia księżyca jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 18,2 magnitudo.
Satelita należy do grupy Himalii.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
