Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Lodowa Kopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Lodowa Kopa
Południowa ściana Lodowej Kopy i Lodowa Grań nad Dolinką Lodową z Lodowym Stawkiem
Południowa ściana Lodowej Kopy i Lodowa Grań nad Dolinką Lodową z Lodowym Stawkiem
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2602 m n.p.m.
Pierwsze wejście 22 września 1835
Johann Heinrich Blasius, Simon Fischer, Gustav Hartlaub, Alexander Keyserling
Położenie na mapie Tatr
SVK Tatry.svg
"Lodowa Kopa"
Lodowa Kopa
49°11′44.99″N 20°10′57″E / 49.19583, 20.1825Na mapach: 49°11′44.99″N 20°10′57″E / 49.19583, 20.1825
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lodowa Kopa (słow. Ľadová kopa, Malý Ľadový štít, niem. Markasitturm, węg. Markazit-torony, 2602 m n.p.m.) – dwuwierzchołkowy szczyt w głównej grani Tatr Wysokich, drugi pod względem wysokości w obrębie masywu Lodowego Szczytu. Znajduje się pomiędzy wierzchołkiem Lodowego Szczytu, oddzielona od niego płytką Lodową Szczerbiną (2585 m), a Małym Lodowym Szczytem, oddzielonym od niej głęboko wciętą Lodową Przełęczą (2372 m). W południowo-wschodnim kierunku odchodzi od szczytu Lodowa Grań – krótkie, boczne odgałęzienie oddzielające Dolinkę Lodową od Doliny Pięciu Stawów Spiskich. Na południowy zachód natomiast wysyła ona równie krótką Michałkową Grań.

Drugim, południowo-wschodnim wierzchołkiem Lodowej Kopy jest Mała Lodowa Kopa, która leży w Lodowej Grani i od głównego wierzchołka oddalona jest zaledwie o ok. 35 m.

Wejście na Lodową Kopę od strony Lodowej Przełęczy i wprost z Doliny Jaworowej było od dawna znane myśliwym z Jurgowa. Była ona zdobywana wielokrotnie przez różne zespoły podczas prób wejścia na pobliski Lodowy Szczyt.

Dla taterników największym wyzwaniem jest południowa ściana opadająca do Dolinki Lodowej, odnogi Doliny Pięciu Stawów Spiskich (ok. 250 m wysokości). Pierwsze przejście tej ściany miało miejsce 22 sierpnia 1912 r., a dokonało tego wyczynu trzech wspinaczy: Alfréd Grósz, Tibold Kregczy i Lajos Rokfalusy[1]. Obecnie ścianą wiedzie kilka dróg taternickich. Historia zdobycia tej ściany była tematem filmu "Cesta k slnku", nakręconego w 1948 r. przez Karola Skřipský'ego.

Polska nazwa Lodowej Kopy pochodzi od Lodowego Szczytu, natomiast nazwy niemiecka i węgierska pochodzą podobno od markasytu, który posiada mosiężnożółtą barwę i metaliczny połysk. Nazwa słowacka bywa źródłem pomyłek, polski Mały Lodowy Szczyt to wierzchołek sąsiadujący z Lodową Kopą od południa.

[edytuj] Historia

Pierwsze wejścia turystyczne:

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XVIII. Lodowa Przełęcz – Lodowy Zwornik. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1993. 

[edytuj] Bibliografia

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1. 
  2. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8. 
  3. Józef Nyka: Tatry słowackie. Przewodnik. Wyd. II. Latchorzew: Wyd. Trawers, 1998. ISBN 83-901580-8-6. 
  4. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie cz. XVIII. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974. 
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lodowa_Kopa&oldid=30862476
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty