| Imię i nazwisko | Longin Jan Janeczek | |
| Data i miejsce urodzenia |
3 sierpnia 1920 Łódź, Polska |
|
| Data i miejsce śmierci |
11 lutego 2001 Warszawa, Polska |
|
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 176 cm | |
| Masa ciała | 81 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1936-1938 1938-1939 1946-1947 1947-1950 1950-1957 |
Tramwajarz Łódź ŁKS Łódź Pafawag Wrocław ŁKS Łódź Legia Warszawa |
55 (18) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| Reprezentacja Polski | ||
Longin Jan Janeczek (ur. 3 sierpnia 1920 w Łodzi, zm. 11 lutego 2001 w Warszawie) - polski piłkarz i trener piłkarski; podpułkownik Wojska Polskiego.
Wychowanek Tramwajarza Łódź, z którego pod koniec lat 30. trafił do Łódzkiego Klubu Sportowego.
W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnych rozgrywkach ligowych w Łodzi, broniąc barw drużyny Wicher.
Po wojnie przez 1 rok grał w Pafawagu Wrocław, po czym wrócił "na stare śmiecie" do ŁKS Łódź. W jego barwach występował do 1950 roku, strzelając w I lidze 32. bramki. 3 czerwca 1948 roku popisał się Hat-trick'iem w wygranym 6:2, derbowym meczu z Widzewem Łódź.
Jego następnym i ostatnim zarazem klubem w karierze była Legia Warszawa, z którą w latach 1955 i 1956 zdobył podwójne mistrzostwo oraz Puchar Polski.
Na początku swej kariery trenerskiej szkolił młodzież Legii Warszawa. W 1962 roku wraz z jej juniorami zdobył wicemistrzostwo Polski, przegrywając w finale ze swoim byłym klubem, ŁKS Łódź.
W latach 1964 oraz 1966, już jako trener seniorów Wojskowych, sięgnął po Puchar Polski. W latach 1966-1967 oraz 1976 był pierwszym szkoleniowcem Łódzkiego Klubu Sportowego. Ponadto prowadził również Jagiellonię Białystok, Ursusa Warszawa oraz Zawiszę Bydgoszcz.
|
|||||
|
|||||