Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLorenz Christoph Mizler von Kolof, Wawrzyniec Krzysztof Mitzler de Kolof (ur. 25 lipca 1711 roku w Ausbach w Saksonii, zm. 8 maja 1778 roku w Warszawie) – niemiecki teoretyk muzyki, lekarz, matematyk, nauczyciel, drukarz, wydawca, księgarz.
Studia muzyczne ukończył w Lipsku. Zajmował się literaturą muzyczną i rozpoczął w Lipsku wydawanie czasopisma muzycznego. W roku 1738 założył "ersten im modernen Sinne musikwissenschaftlichen Gesellschaft in Deutschland" (pierwsze towarzystwo muzyczne w nowoczesnym tego słowa znaczeniu w Niemczech) o nazwie: die Korrespondierende Sozietät der musikalischen Wissenschaften potocznie nazywane: Mizlersche "Societät". Jego członkowie, w liczbie ok. dwudziestu, mieli "wyróżniać się wiadomościami muzycznymi - teoretycznymi i praktycznymi, pozycją i życiem". Każdy członek miał obowiązek przedstawić swoją rozprawę z dziedziny teorii muzyki albo kompozycję, ofiarować Towarzystwu swój portret oraz przynajmniej jedną pracą rocznie przyczyniać się do rozwoju muzyki i nauki o muzyce. Tematyka prac była bardzo szeroka: od filozofii poprzez historię, akustykę aż po retorykę i poezję. Członkami towarzystwa byli m.in.Georg Philipp Telemann, Georg Friedrich Händel, Johann Sebastian Bach (od czerwca 1747 r.) i Leopold Mozart.
Od 1743 roku został nauczycielem synów kanclerza wielkiego koronnego Jana Małachowskiego. Po kilku latach w Erfurcie ukończył studia medyczne. Wrócił do Warszawy, gdzie został nadwornym lekarzem Augusta III. Do jego protektorów należał Józef Aleksander Jabłonowski (1711-1777).
Działalność wydawniczą w Polsce rozpoczął od 1743 roku. Związał się wówczas z Biblioteką Załuskich dla której redagował i wydawał czasopisma naukowe: pierwsze czasopismo polskie Warschauer Bibliothek (1753-55) i Acta litteraria (1755-56); czasopisma popularnonaukowe: Nowe Wiadomości Naukowe i Uczone (1758-61 i 1766-67) oraz czasopisma Patriota Polski i Monitora (1773-85), którego był redaktorem naczelnym. Za wydania pism historycznych otrzymał tytuł historiografa Królestwa Polskiego i medal Merentibus. Pierwotnie drukował w Lipsku a od 1756 roku w Warszawie, gdzie założył księgarnie i drukarnię pod nazwą Drukarnia JKM i Rzeczyospolitej Mitzlerowskiej lub Drukarnię JKM Mitzlerowska. Założył również odlewnie czcionek Wydawał w wielu językach: polskim łacińskim, francuskim i niemieckim. Były to dzieła literackie ale i kalendarze, podręczniki szkolne m.in. 17 podręczników dla uczniów Korpusu Kadetów, modlitewniki. W języku polskim ukazała się na jego temat praca Joanny Falenciak, Lorenz Christoph Mizler a polska kultura muzyczna w drugiej połowie 18 wieku (Muzyka 20 (1975), nr 4, s. 95-103). Za
Po jego śmierci drukarnia została przemianowana na Drukarnię Korpusu Kadetów kierowane przez Podebrańskiego a następnie przez Piotra Dufoura.
