| Lot nad kukułczym gniazdem One Flew Over the Cuckoo's Nest |
|
| Gatunek | dramat |
| Data premiery | 31 grudnia 1975 19 października 1975 |
| Kraj produkcji | USA |
| Czas trwania | 128 minut |
| Reżyseria | Miloš Forman |
| Scenariusz | Bo Goldman, Lawrence Hauben |
| Główne role | Jack Nicholson, Louise Fletcher, William Redfield |
| Muzyka | Jack Nitzsche |
| Zdjęcia | Haskell Wexler |
| Scenografia | Paul Sylbert |
| Montaż | Sheldon Kahn, Lynzee Klingman |
| Produkcja | Saul Zaentz, Michael Douglas |
| Wytwórnia | Fantasy Films |
| Dystrybucja | United Artists |
Lot nad kukułczym gniazdem (One Flew Over the Cuckoo's Nest) to amerykański film fabularny z 1975 roku w reżyserii Miloša Formana, oparty na książce Kena Keseya pod tym samym tytułem wydanej w roku 1962.
Lot nad kukułczym gniazdem odniósł duży sukces, zdobył Oscary w pięciu najważniejszych kategoriach:
Obraz był nominowany jeszcze w innych czterech kategoriach. Poza filmem Miloša Formana tylko dwóm innym filmom udało się zdobyć Oscary we wszystkich tych kategoriach - były to Ich noce i Milczenie owiec.
Film jest wysoko ceniony przez widzów, w rankingu IMDb utrzymuje się w pierwszej dziesiątce.
Spis treści |
Pełen życia McMurphy ma nadzieję, że uda mu się bezboleśnie przetrzymać więzienie, jeśli będzie udawał wariata. Plan, z pozoru dobry, obraca się w klęskę, gdy trafia do domu dla psychicznie chorych. McMurphy stara się rozruszać naszpikowanych lekami pacjentów, co budzi sprzeciw Mildred Ratched, siostry przełożonej. Niedługo dowiaduje się, że w szpitalu ma zostać dłużej niż myślał. Wobec nowej sytuacji, w jakiej się znalazł, namawia innych pacjentów do ucieczki, do czego oni przystają. Zdobywając sobie zaufanie niektórych z nich, kradnie autobus i wraz z kilkoma chorymi wyjeżdża, po czym wszystkich pakuje na jacht, legitymując się jako doktor pracujący w klinice i tak też przedstawiając swoich współtowarzyszy. Incydent ten, jak również libacja przez niego urządzona na oddziale szpitalnym prowadzi do zaostrzenia konfliktu między McMurphym a Ratched.
i inni
Wersja książkowa opisuje w przybliżeniu tę samą historię (film pomija pewne wątki, a inne skraca), ale z punktu widzenia Wodza Bromdena, którego rola została w filmie zredukowana (rolę tę grał Will Sampson). Oczami Bromdena, poprzez pryzmat jego choroby psychicznej, widzimy władzę żelaznej ręki Wielkiej Oddziałowej (siostra Ratched) i jak ta władza jest stopniowo osłabiana przez McMurphy'ego. Sam Bromden, olbrzymiej postury Indianin, targany wizjami o ukrytej elektryczno-mechanicznej strukturze otoczenia, choć początkowo udaje głuchoniemego, pod wpływem McMurphy'ego nawiązuje kontakt ze światem i uświadamia sobie, że jego wizje są skutkiem przeżyć z czasów wojny, a poczucie niższości wyniósł z dzieciństwa (tytuł pochodzi z wyliczanki, którą Bromden poznał jako chłopiec). Książkowy opis szpitala psychiatrycznego bardziej opiera się wspomnianej wcześniej krytyce. Kesey nie krył niezadowolenia z fabuły i obsady filmu[potrzebne źródło].
|
|
||
| Poprzednik Ojciec chrzestny II |
Oscar dla Najlepszego filmu 1975 |
Następca Rocky |
| Poprzednik Chinatown |
Złoty Glob dla Najlepszego filmu dramatycznego 1975 |
Następca Rocky |
| Poprzednik Alicja już tu nie mieszka |
BAFTA dla Najlepszego filmu 1977 |
Następca Annie Hall |
|
|||||||||||||||||