Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Lotnisko Koszalin-Zegrze Pomorskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Koszalin-Zegrze Pomorskie
podejście z kierunku 07
podejście z kierunku 07
Państwo  Polska
Miejscowość Zegrze Pomorskie
Typ cywilne, sportowe
Kod IATA OSZ
Kod ICAO (dawniej EPKO)
Strefa czasowa UTC +1
Drogi startowe
Częstotliwości radiowe
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"OSZ"
OSZ
54°02′31.99″N 16°15′51.01″E / 54.04222, 16.26417Na mapach: 54°02′31.99″N 16°15′51.01″E / 54.04222, 16.26417

Lotnisko Koszalin-Zegrze Pomorskie (kod IATA: OSZ, kod ICAO: brak) – powojskowe lotnisko sportowe, położone koło wsi Zegrze Pomorskie i Kurozwęcz, w gminie Świeszyno, w powiecie koszalińskim, 18 km na południe od Koszalina i 25 km od brzegu Bałtyku. Dawniej funkcjonujące jako cywilny port lotniczy. Obecnie prowadzone są próby reaktywacji portu lotniczego dla ruchu rejsowego i czarterowego.

Lotnisko posiada dwie drogi startowe: betonową w dość dobrym stanie na kierunku 07/25 o wymiarach 2400 × 60 m i równoległą trawiastą. Obecnie lotnisko ma przyznany przez Urząd Lotnictwa Cywilnego status innego miejsca przystosowanego do startów i lądowań KOSZALIN/Zegrze Pomorskie EPKO, użytkowanego przez Aeroklub Koszaliński.

Dodatkowo, lotnisko stanowi jedyną sezonową bazę Lotniczego Pogotowia Ratunkowego w Polsce, w sezonie letnim[1][2].

Z lotniska korzysta Aeroklub Koszaliński, który dysponuje także hangarami do przechowywania samolotów i szybowców[3].

== Historia ==Po wojnie funkcjonowało jako lotnisko wojskowe. Od 1965 do 1991 dodatkowo obsługiwało ono regularny ruch pasażerski i czarterowy związany z turystyką nadmorską. W 1979 obsłużyło 85 853 pasażerów, a w latach 1986-1991 średnio 50-55 tys. pasażerów. W ostatnich latach PRL-u podjęto budowę nowego terminala pasażerskiego, jednak zaniechano ją po zmianie ustroju politycznego i na skutek depresji gospodarczej. W 1990 LOT zawiesił komunikację pasażerską. W 1991 r. na lotnisku odbyły się uroczyste powitanie papieża Jana Pawła II, który tu właśnie rozpoczynał czwartą pielgrzymkę do Polski, oraz nabożeństwo z udziałem Jana Pawła II dla polskich żołnierzy. W 1991 lotnisko powróciło do funkcji lotniska wojskowego, do momentu rozwiązania stacjonującej tu jednostki wojskowej w 2002.[potrzebne źródło]Lotnisko cywilne zostało zamknięte w 1991 dla ruchu rejsowego i czarterowego.[potrzebne źródło]

W jednostce wojskowej lotniska stacjonował od 1953 r. 26 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego, który w 1989 r. przemianowano na 9 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego. Przy jego rozformowaniu w 2001 r. w Zegrzu Pomorskim utworzono 24 Bazę Lotniczą, którą rozformowano 27 listopada 2002 r.Od 2004 lotnisko jest użytkowane przez Aeroklub Koszaliński[potrzebne źródło], któremu powierzono powojskowe hangary do przechowywania samolotów i szybowców,prowadzenie operacji lotniczych i szerzenie zainteresowania lotniskiem wśród społeczności i ewentualnie pilotów z zagranicy.[potrzebne źródło]

W grudniu 2004 r. Rada Miejska w Koszalinie wyraziła poparcie dla ponownego uruchomienia lotniska cywilnego w Zegrzu Pomorskim, jako istotnego czynnika rozwoju Koszalina[4].W 2009 roku lotnisko obsłużyło ok. 19 tys. pasażerów General Avation.[potrzebne źródło]

Od 2004 r. Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Pomorza Środkowego dzierżawi od Agencji Mienia Wojskowego większość nieruchomości lotniska o powierzchni ok. 297 ha, na której położone są wszystkie najważniejsze elementy infrastruktury lotniskowej: betonowy pas startowy o długości 2500 m i szerokości 60 m, droga kołowania i pole wzlotów, wieża kontrolna lotów, miejsca postojowe samolotów. SGiPPŚ udostępnia teren Aeroklubowi Koszalińskiemu, który ma dbać o utrzymanie infrastruktury lotniska w dobrym stanie[5].

== Reaktywacja lotniska cywilnego ==Władze samorządowe planują reaktywację portu lotniczego pod nazwą "Koszalin/Kołobrzeg". Zakłada się obsługę ruchu czarterowego do sanatoriów w Kołobrzegu oraz ruch regionalny. Prowadzone są rozmowy z inwestorem zagranicznym oraz z zarządcami innych polskich regionalnych portów lotniczych (poważnie zainteresowany jest port lotniczy Poznań-Ławica). Rozważane jest także wykorzystanie istniejącej wąskotorowej linii kolejowej po przebudowaniu na wersję normalnotorową w celu zorganizowania dowozu pasażerów do centrum Koszalina oraz obsługę cargo.[potrzebne źródło]

Reaktywacja lotniska cywilnego pod Zegrzem Pomorskim została ujęta w Regionalnym Programie Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego 2007–2013 jako jedna z kluczowych inwestycji Indykatywnego Planu Inwestycyjnego na kwotę 18 mln euro[6].

Przypisy

  1. Koszalin. Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. [dostęp 2011-04-11].
  2. Religa: W ciągu miesiąca wyłonimy dostawcę śmigłowców dla pogotowia. Gazeta.pl/Agora, 2007-09-22. [dostęp 2011-04-11].
  3. Lotnisko. Aeroklub Koszaliński. [dostęp 2011-04-11].
  4. Uchwała Nr XXI/330/2004 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 29 grudnia 2004 r.
  5. Plan Rozwoju Lokalnego miasta Koszalina na lata 2010-2012. Urząd Miejski w Koszalinie, 2010-04, s. 127 (Załącznik do Uchwały Nr XLIX/574/2010 Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 25 marca 2010 r.)
  6. Zegrze Pomorskie. Urząd Marszałkowski Województwa Zachodniopomorskiego. [dostęp 2011-04-11].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lotnisko_Koszalin-Zegrze_Pomorskie&oldid=31417323
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty