Louis Phélypeaux (ur. 1705, zm. 1777) – hrabia de Saint-Florentin, markiz (od roku 1725) i książę de La Vrillière (od 1770), francuski polityk.
Jego ojcem był Louis Phélypeaux, markiz de La Vrillière, a matką Françoise de Mailly-Nesle (1688-1742). W 1723 r. zastąpił swego ojca na stanowisku sekretarza stanu ds. protestantów, który był odpowiedzialny za kontrolę poczynań hugenotów, pełniąc tę funkcje do 1775 r. (nie przeszkodziło mu to zostać wolnomularzem w 1735). W roku 1749 Ludwik XV uczynił powołał go także na Sekretarza Stanu Domu Królewskiego, na którym to stanowisku pozostał do roku 1775 ustanawiając rekord długości służby ministerialnej.
Otrzymał Order św. Ducha będąc później kanclerzem kapituły orderu. Gdy odwołano Étienne-François de Choiseula w grudniu 1770 roku, został sekretarzem spraw zagranicznych do czerwca roku 1771. Użycie przezeń metody lettres de cachet w sprawie La Chalotais'a wywołało kontrowersje, więc w roku 1775 Phélypeaux zrezygnował z wszystkich ministerialnych stanowisk.
W roku 1724 poślubił Amélie Ernestine de Platen (zm. 1752). Zlecił Chalgrinowi projekt Hôtel de Saint-Florentin, z którego to budynku potem korzystali Talleyrand i James Mayer Rothschild (dziś część ambasady USA na Place de la Concorde).
| Poprzednik Louis Phélypeaux (1672-1725) |
Sekretarz stanu ds. protestantów 1725-1775 |
Następca Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes |
| Poprzednik Jean-Frédéric Phélypeaux, hrabia de Maurepas |
Sekretarz Stanu Domu Królewskiego 1749-1775 |
Następca Guillaume-Chrétien de Lamoignon de Malesherbes |
| Poprzednik Étienne-François de Choiseul |
Sekretarz spraw zagranicznych 1770-1771 |
Następca Emmanuel Armand de Vignerot du Plessis, książę de Richelieu |