Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Lubomierz | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | dolnośląskie | ||
| Powiat | lwówecki | ||
| Gmina | Lubomierz gmina miejsko-wiejska |
||
| Założono | ok. XII wiek | ||
| Prawa miejskie | 1291 | ||
| Burmistrz | Wiesław Ziółkowski | ||
| Powierzchnia | 8,05 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
1838 228,3 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 75 | ||
| Kod pocztowy | 59-623 | ||
| Tablice rejestracyjne | DLW | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Lubomierz
|
|||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
5020112024 | ||
|
Urząd miejski
pl. Wolności 159-623 Lubomierz |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
 Hasło Lubomierz w Wikisłowniku |
|||
| Strona internetowa | |||
Lubomierz (niem. Liebenthal) – miasto w woj. dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Lubomierz.
Historycznie leży na Dolnym Śląsku. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.
Jest to najmniejsze miasto w województwie dolnośląskim[1].
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 1838 mieszkańców[2].
Spis treści |
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego podaje dwie nazwy niemieckie miejscowości Liebenthal oraz starszą Loewenthal, a także łacińską Leovallensis.[4]. W 1750 roku nazwa Liebenthal wymieniona jest przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym w języku polskim dla mieszkańców Śląska.[5]Po II wojnie światowej do 1947 r. używano tłumaczonej wprost niemieckiej nazwy miasta - Miłosna. Dopiero potem wprowadzono nazwę teraźniejszą Lubomierz.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 8,05 km²[6].
Miasto jest położone na Pogórzu Izerskim, w mikroregionie Obniżeniu Lubomierza, nad Lubomierką (dopływem Oldzy)[7][8].
Osada targowa istniała na miejscu Lubomierza prawdopodobnie w XII w. W 1251 nastąpiła lokacja wsi na prawie niemieckim. W 1278 powstał klasztor benedyktynek, do których należał Lubomierz do 1810. Według starej tradycji jego założycielką była Juta z Lubomierza.[9] W 1291 książę świdnicko-jaworski Bolko I nadał osadzie prawa miejskie. Do tej pory zachował się średniowieczny układ urbanistyczny.
Do zabytków należą:
Przez Lubomierz przechodziła linia kolejowa Gryfów Śląski-Lwówek Śląski, wybudowana w 1885 roku, obecnie nieczynna i na znacznym odcinku rozebrana (pozostały wiadukty i mosty, zarośnięte roślinnością nasypy i przekopy).
Miasteczko znane jest przede wszystkim z planu zdjęciowego do filmu Sami swoi[10] nakręconego w 1967. Na tę pamiątkę 13 lipca 1996 otwarto Muzeum Kargula i Pawlaka, a od 1997 odbywa się Ogólnopolski Festiwal Filmów Komediowych.
W Lubomierzu kręcono również trzecią nowelę filmu Krzyż Walecznych w reż. Kazimierza Kutza, a także kilka scen do serialu Tajemnica twierdzy szyfrów w reż. Bogusława Wołoszańskiego.
Miasta partnerskie[11]:
W Lubomierzu urodził się znany drukarz krakowski Hieronim Wietor.
Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 2 (A-Ł) Pogórze Izerskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław, 2003, ISBN 83-85773-60-6 (A-Ł), s. 424-439
|
|||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||||||
