Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. |
| Lucas Neill | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Lucas Edward Neill[1] | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 marca 1978 Sydney, Australia |
|
| Pozycja | środkowy/prawy obrońca | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Al-Jazira Club | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1995–2001 2001–2007 2007–2009 2009–2010 2010–11 2011- |
Milwall Blackburn Rovers West Ham United Everton Galatasaray SK Al-Jazira Club |
152 (13) 188 (5) 79 (1) 12 (0) 37 (1) 0 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1997 1999–2000 1996– |
 Australia U-20 Australia U-23 Australia |
8 (3) 13 (0) 73 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 14 stycznia 2010. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 12 grudnia 2009. |
||
Lucas Neill (ur. 9 marca 1978 w Sydney) – piłkarz australijski grający na pozycji obrońcy.
Spis treści |
Ojciec Lucasa, Eddie, pochodzi z Bangor z Irlandii Północnej. Grał w małym klubie z Belfastu o nazwie Brantowood FC. W latach 70. wyjechał do Australii i tam właśnie urodził się syn Lucas. Lucas jako junior trafił do znanej australijskiej szkoły sportowej Australian Institute of Sport, do której uczęszczał niemal każdy etatowy reprezentant kraju. W 1995 roku Neill wyjechał do Anglii i jako 17-latek trafił do zespołu Millwall FC. Tam spędził 6 sezonów grając w niższych klasach rozgrywkowych. We wrześniu 2001 po rozegraniu 170 meczów dla londyńskiego klubu trafił do Premiership. Za około milion funtów trafił do Blackburn Rovers i już 8 września zadebiutował w Premiership w przegranym 0:1 meczu z Sunderlandem. Natomiast pierwszą bramkę zdobył zaraz potem – 19 września w zremisowanym 1:1 meczu z Bolton Wanderers. Dziś Neill jest wart dużo więcej niż zapłacono za niego w 2001 roku. Jest nowocześnie grającym obrońcą i może grać na każdej pozycji w obronie. Interesowała się nim FC Barcelona, a asystent trenera w tym klubie, Johan Neeskens stwierdził, że Neill z powodzeniem mogłaby grać w najlepszych klubach świata. Jednak Neill zdecydował się pozostać w zespole z Blackburn na kolejny sezon. W Blackburn spędził rundę jesienną sezonu 2006/2007, a w styczniu za około 2,3 miliona euro przeniósł się do West Ham United. Dwa lata później, po rozegraniu niemal 80 ligowych występów Neill opuścił klub. We wrześniu podpisał kontrakt z Evertonem. W styczniu 2010 roku trafił do Galatasaray SK[2]. 23 sierpnia 2011 Neill przeniósł się do Al-Jazira Club.
W reprezentacji Australii Neill zadebiutował 9 października 1996 roku w zremisowanym 0:0 meczu z reprezentacją Arabii Saudyjskiej. Brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w 2000. Zagrał w obu barażowych meczach z reprezentacją Urugwaju i pomógł reprezentacji Australii w awansie do finałów Mistrzostw Świata w Niemczech wykorzystując jeden z rzutów karnych, po których Socceroos awansowali do finałów. Dzięki dobrej postawie został oczywiście powołany przez Guusa Hiddinka do 23-osobowej kadry na same finały MŚ. Jako kapitan Australijczyków rozegrał w mistrzostwach wszystkie 4 mecze w pełnym wymiarze czasowym i dobrą grą w obronie przyczynił się do historycznego awansu Australii do 1/8 finału MŚ. Tam jednak Australijczycy przegrali z Włochami w kontrowersyjnych okolicznościach. W 95 minucie Neill rzekomo faulował Fabio Grosso w polu karnym, a rzut karny na bramkę zamienił Francesco Totti. Jednak występ Neilla w MŚ można zaliczyć do bardzo udanych.
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
