Lucjan Łągiewka (ur. 29 lipca 1949 w Kowarach) - polski wynalazca i konstruktor.
Wynalazca m.in. tzw. „zderzaka Łągiewki”. Jest to urządzenie, rodzaj amortyzatora zderzeń, które zamienia część energii kinetycznej ruchomego obiektu na energię kinetyczną ruchu obrotowego wirników urządzenia EPAR (Energetyczny Przetwornik Akumulacyjno-Rozpraszający), co rzekomo ma w istotny sposób zmniejszać siły działające na obiekt podczas zderzenia i być rozwiązaniem konkurencyjnym do stosowanych obecnie[1][2]. Hipotezy wynalazców dotyczące działania zderzaka Łągiewki nie zostały opublikowane w czasopismach naukowych i nie mają naukowego potwierdzenia[3]. W chwili obecnej nie istnieje żadne seryjnie produkowane urządzenie wykorzystujące EPAR.
Powiązany z projektem Stanisław Gumuła postuluje, że działanie zderzaka Łągiewki jest niezgodne z zasadą d'Alemberta[1], zatem podważa fundamenty współczesnej fizyki, oraz że działania urządzenia nie można wyjaśnić za pomocą znanych praw fizyki[4]. Wynalazek jest przedmiotem krytyki ze względu na przeczące zasadom fizyki hipotezy jego twórców odnośnie jego działania oraz niedowiedzioną i wątpliwą skuteczność praktyczną, w szczególności postulowaną wyższość nad obecnymi rozwiązaniami[5][6][7][8][9].
Wynalazek Łągiewki zainicjował powstanie Projektu EPAR, który rozwija koncepcję Energetycznego Przetwornika Akumulacyjno Rozproszeniowego i planuje wprowadzić go do powszechnego użytku. Współtwórcą EPAR jest Stanisław Gumuła[10]. Lucjan Łągiewka i Projekt EPAR za swój wynalazek zostali uhonorowani m.in.: Nagrodą ufundowaną przez firmę “Gorodissky & Partners”" z Rosji[11] i Nagrodą Targów Innowacji Gospodarczych i naukowych INTARG – Katowice 2003[12].