Lucjan Kydryński

Lucjan Kydryński
Data i miejsce urodzenia	6 stycznia 1929 w Grudziądzu
Data i miejsce śmierci	9 września 2006 w Warszawie
Multimedia w Wikimedia Commons
Lucjan Kydryński w Wikicytatach

Grób Lucjana Kydryńskiego na warszawskim Cmentarzu Komunalnym d. Wojskowym na Powązkach

Lucjan Kydryński (ur. 6 stycznia 1929 w Grudziądzu, zm. 9 września 2006 w Warszawie) – polski dziennikarz, konferansjer, prezenter sceniczny, publicysta.

Prowadził liczne festiwale i koncerty telewizyjne.

Życiorys

Wieloletni felietonista w Przekroju, w którym prowadził m.in. dział recenzji filmowych podpisywanych pseudonimem literackim „Aleksandra”.

Wiele lat prowadził festiwale w Opolu i w Sopocie.

W krakowskiej rozgłośni Polskiego Radia PR1 prowadził najpierw Wiolinem i basem, a później Rewię Piosenek, którą rozpoczynał utwór C'est si bon w nagraniu Earthy Kitt (później głos piosenkarki zastąpiony został przez Kydryńskiego motywem instrumentalnym).

Twórczość

Lucjan Kydryński jest autorem kilkunastu książek, między innymi monografii George'a Gershwina (Gershwin, Kraków, Polskie Wydawnictwa Muzyczne, 1975) i Johanna Straussa (Jan Strauss, Kraków, Polskie Wydawnictwa Muzyczne, 1979). Będąc wieloletnim konferansjerem duetu fortepianowego Marek i Wacek, napisał znaczącą monografię tego duetu Marek i Wacek: historia prawdziwa (Bydgoszcz, Wyd. "Pomorze", 1990, ISBN 83-7003-635-X).

Niektóre z książek Lucjana Kydryńskiego to:

• Przejazdem przez życie...: kroniki rodzinne, Kraków, 2005, Wydawnictwo Literackie, ISBN 8308037801
• Przewodnik operetkowy: wodewil, operetka, musical, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków
• Przewodnik po filmach muzycznych, PWM, Kraków
• Usta milczą dusza śpiewa. Opowieść o życiu i twórczości Franciszka Lehára. Warszawa: Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1992. ISBN 83-212-0621-2

Rodzina

Mąż Haliny Kunickiej, ojciec Marcina Kydryńskiego, teść piosenkarki Anny Marii Jopek, brat prozaika i tłumacza Juliusza Kydryńskiego.

Filmografia

• 1968: Przygoda z piosenką – jako on sam
• 1965-1966: Wojna domowa – jako Konferansjer

Nagrody i odznaczenia

Laureat Diamentowego Mikrofonu.

14 września 2006 Prezydent RP Lech Kaczyński, w uznaniu wybitnych zasług dla kultury polskiej oraz za działalność publicystyczną, nadał mu pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.