| Ludmiła Gurczenko | |
| Prawdziwe imię i nazwisko | Людмила Марковна Гурченко |
| Data i miejsce urodzenia | 12 listopada 1935 |
| Data i miejsce śmierci | 30 marca 2011 |
| Strona internetowa | |
Ludmiła Markowna Gurczenko ros. Людмила Марковна Гурченко (ur. 12 listopada 1935 w Charkowie, zm. 30 marca 2011 w Moskwie[1]) – radziecka i rosyjska aktorka.
Córka Marka Gawriłowicza Gurczenki i Jeleny Aleksandrowny Simonowej-Gurczenki. W 1953 wyjechała z rodzinnego Charkowa i rozpoczęła studia w moskiewskiej WGIK, które zakończyła dyplomem aktorskim w 1958. W filmie zadebiutowała jeszcze w okresie studiów, grając w filmie Jana Frida Droga prawdy. W tym samym roku miała miejsce premiera filmu początkującego wówczas reżysera Eldara Riazanowa - Noc karnawałowa. U boku znanego aktora Igora Ilińskiego jedną z głównych ról zagrała Gurczenko. Film odniósł ogromny sukces i przyniósł sławę tak reżyserowi, jak i aktorce. W kolejnych filmach - Dziewczyna z gitarą i Roman i Francesca ujawniła także swój talent wokalny. Wybitny talent Gurczenko potwierdziła w filmach Syberiada Andrieja Michałkowa-Konczałowskiego i Dworzec dla dwojga E.Riazanowa. W swojej karierze zagrała ponad 70 ról filmowych.
Ma w swoim dorobku kilka albumów z ludowymi pieśniami rosyjskimi. W 2003 wydała wspomnienia "Lusia, stop! (Люся, стоп!). W 1983 otrzymała tytuł Narodowej Artystki ZSRR.
W życiu prywatnym pierwszym mężem L.Gurczenko był scenarzysta Borys Andronikaszwili, z którym miała córkę Maszę. Drugim mężem aktorki był aktor Aleksander Fadiejew, trzecim - piosenkarz Josif Kobzon, czwartym - muzyk Konstantin Kuperweis, a od 1992 producent Siergiej Senin.
Zmarła w wyniku ataku serca[2]. Pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym.