Ludobójstwo Greków – termin przyjęty przez współczesnych uczonych zajmujących się ludobójstwem na kampanię przemocy zapoczątkowaną przez rząd Imperium osmańskiego wobec ludności greckiej w okresie I wojny światowej (1914-1918) i krótko po niej (1918-1923).
Kampania rządu osmańskiego, a potem tureckiego przeciwko własnym obywatelom - Grekom, zwana jest również w literaturze przedmiotu jako Ludobójstwo Greków Pontyjskich, gdyż właśnie w tamtym regionie zamordowano najwięcej Greków. Eksterminacja Greków odbywała się poprzez masowe mordy, przymusowe deportacje - w tym tzw. marsze śmierci oraz zbiorowe wypędzenia. Według ostrożnych szacunków kilkaset tysięcy Greków zostało zamordowanych, bądź zmarło w tym okresie w wyniku prowadzonej wobec nich polityki [1].
Po wojnie grecko-tureckiej 1919-1922 zdecydowana większość Greków, którzy przeżyli masakry wyjechała do Grecji, w ramach wymiany ludności.
Ludobójstwo Greków dokonane przez władze tureckie w specjalnych uchwałach parlamentów uznały dotychczas: Armenia, Grecja, Cypr i Szwecja. Turcja konsekwentnie odmawia uznania eksterminacji Greków jako zaplanowanej polityki państwa osmańskiego, a potem tureckiego.
Spis treści |