| Ludwig Ernst von Braunschweig-Lüneburg-Bevern |
|
| Książę Kurlandii i Semigalii | |
| Okres panowania | 1741 |
| Poprzednik | Ernest Jan Biron |
| Następca | Karol Krystian Wettyn |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 25 września 1718 Wolfenbüttel |
| Zmarł | 12 maja 1788 Eisenach |
| Ojciec | Ferdynand Albert II Brunswick-Lüneburg |
| Matka | Antonina Amalia Brunswick-Lüneburg |
Ludwig Ernst von Braunschweig-Lüneburg-Bevern (ur. 25 IX 1718 w Wolfenbüttel; zm. 12 V 1788 w Eisenach) – niemiecki arystokrata i wojskowy. Jego ojcem był Ferdynand Albert II Brunswick-Lüneburg, książę Brunszwiku.
Spis treści |
Od 1737 roku w służbie austriackiej. Walczył w wojnie przeciw Turkom. Został wybrany w roku 1741 księciem Kurlandii gdy stracił tam władzę Ernest Jan Biron. Cesarzowa Rosji Elżbieta Romanow nie uznała tego wyboru. W 1742 powrócił do Niemiec. Walczył w drugiej wojnie śląskiej, po jej zakończeniu pokojem w Akwizgranie (1748) Wilhelm IV Orański zaprosił go do Holandii.
Mimo dowodzenia oddziałami holenderskimi książę zachował swe stanowiska jako feldmarszałka austriackiego i cesarskiego. Po śmierci Wilhelma IV w roku 1751 został kapitanem generalnym wojsk w Holandii i pełnił ta funkcję do roku 1766. Od 1779 roku książę stał się celem ataków pamfletów, pisanych przez tzw. fakcję patriotów należały do nich:
W 1784 książę musiał opuścić sprawowany urząd. W roku 1787 wojska pruskie wkroczyły do Holandii i obaliły pensjonariusza Pietera van Bleiswijka, największego wroga księcia brunszwickiego.