Ludwig Fischer (ur. 16 kwietnia 1905 w Kaiserslautern, stracony 8 marca 1947 w Warszawie) – niemiecki zbrodniarz wojenny, gubernator dystryktu warszawskiego Generalnego Gubernatorstwa przez cały okres okupacji Polski przez III Rzeszę.
Spis treści |
Urodził się w Kaiserslautern. Do NSDAP wstąpił w 1926, a do SA w 1929 (uzyskał tam wysoki stopień SA-Gruppenführera). W 1937 został wybrany jako poseł do Reichstagu. W październiku 1939 został gubernatorem dystryktu warszawskiego w okupowanej Polsce i stanowisko to piastował aż do wycofania się wojsk niemieckich z Warszawy w styczniu 1945. W kwietniu i maju 1943 pełnił także obowiązki gubernatora dystryktu lubelskiego.
Fischer, jako gubernator dystryktu warszawskiego, dopuścił się licznych zbrodni na ludności zarówno żydowskiej, jak i polskiej. Wydał m.in. zarządzenie o utworzeniu getta warszawskiego i inne zarządzenia dyskryminujące Żydów. Brał udział także w likwidacji samego getta. Jest współodpowiedzialny za terror stosowany wobec cywilnej ludności polskiej, w tym za masowe egzekucje, łapanki i deportacje robotników przymusowych do Rzeszy.
Fischer został skazany na karę śmierci za zbrodnie popełnione na narodzie polskim przez podziemny sąd. Jego nazwisko znajdowało się na pierwszym miejscu na liście nazistowskich funkcjonariuszy przeznaczonych do eliminacji przez grupy szturmowe AK w ramach tzw. Akcji Główki. Jego samochód został ostrzelany przez członków sławnego Batalionu Zośka w Akcji Polowanie jednak Fischerowi udało się ujść z życiem.
Po upadku powstania warszawskiego Fischer, jako szef administracji cywilnej, współdziałał z administracją wojskową w dziele burzenia i plądrowania miasta. Wreszcie jest odpowiedzialny za fatalne warunki panujące w obozie przejściowym dla warszawskiej ludności cywilnej w Pruszkowie.
Fischer został aresztowany po zakończeniu wojny przez aliantów i ekstradowany do Polski. Wraz z trzema innymi członkami hitlerowskich władz okupowanej Warszawy stanął przed Najwyższym Trybunałem Narodowym. Fischer został uznany za winnego 3 marca[1][2], skazany na karę śmierci i stracony 8 marca 1947.
Ludwig Fischer pojawia się kilkakrotnie w serialu TVP Czas honoru, gdzie jego postać gra Robert Kozyra. W czwartej serii jest jednym z bohaterów drugoplanowych. W ostatnim odcinku tej serii przedstawiono zamach na jego życie.