Ludwik Świeżawski

Ludwik Świeżawski (ur. 23 września 1906 w Krakowie - zm. 11 lutego 1991 w Warszawie) - polski poeta, prozaik, autor utworów dla dzieci i młodzieży, kierownik artystyczny kabaretów literackich.

Ukończył Wydział Reżyserski na Wyższej Szkolę Filmowej w Łodzi. Studiował także na Wydziale Humanistycznym (polonistykę i historię) na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Jana Kazimierza oraz historię sztuki na uniwersytetach w Rzymie i Wiedniu. Debiutował jako pisarz w 1927 roku na łamach dziennika "Ilustrowany Kurier Codzienny" (Kraków). Był członkiem grupy literacko artystycznej "Litart" (Kraków). W latach 1937-1940 przebywał w Warszawie, gdzie był kierownikiem literackim kabaretu "Ścichapęk". W latach 1940-1946 był działaczem podziemia kulturalnego. Po wojnie mieszkał w Łodzi, a od 1976 roku w Warszawie.

Twórczość wybrana

• Dobry geniusz
• Klechda o zaczarowanym sercu
• Leśna przygoda
• Muza łaskawa
• O wytrwałym wędrowcu
• Rapsod powstańczy
• Sadyba Robinsona
• Wianki. Powieść o królowej Jadwidze
• Zaginiona dziewczyna
• Ze słońcem na tarczy

Bibliografia

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.