Ludwik Benoit (ur. 18 lipca 1920 w Wołkowysku, zm. 4 listopada 1992 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, charakteryzujący się niskim, basowym głosem.
Był żonaty z aktorką Marią Zbyszewską. Ich syn – Mariusz Benoit – jest także aktorem. W 1970 roku ożenił się ponownie, z Jadwigą Jędrzejczak. Z tego związku pochodzi córka Anna Benoit (obecnie Benoit-Kołosko – łódzka dziennikarka radiowa).
Znany m.in. z roli kasiarza w filmie Ewa chce spać i wachmistrza Luśni w Przygodach pana Michała. Zagrał w ponad 60 filmach i wielu spektaklach Teatru Telewizji. Użyczał też głosu postaciom animowanym, np. słoniowi w filmie i serialu Proszę słonia.
Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym Doły w Łodzi (kwatera XI, rząd 43, grób 1).
Absolwent Studia Aktorskiego Galla w Gdańsku (1946) i Szkoły Filmowej w Łodzi. Poszedł w ślady ojca, który również był aktorem. Odtwórca ról zarówno komediowych, jak i dramatycznych, w niektórych przypadkach przeszkadzała mu nieco charakterystyczna powierzchowność. Według krytyków najlepiej wypadał w rolach emocjonalncyh, w których ukazywał całą gamę uczuć[1].
Aktor teatrów:
[edytuj] Spektakle teatralne (wybór)
- 1946: Mickiewiczowskie ballady (reż. Halina Gall)
- 1946: Homer i Orchidea jako Diodor (reż. Iwo Gall)
- 1947: Żeglarz jako Paweł Szmidt (reż. I. Gall)
- 1947: Ludzie są ludźmi jako Juliusz Szylong (reż. I. Gall)
- 1947: Jak wam się podoba jako Książę Fryderyk (reż. I. Gall)
- 1947: Balladyna jako Pustelnik, Popiel III wygnany (reż. I. Gall)
- 1948: Król włóczęgów jako Oliwier (reż. I. Gall)
- 1948: Pan inspektor przyszedł jako Inspektor Goole (reż. I. Gall)
- 1948: Pastorałka jako Adam; Feldmarszałek; Ryczywół (reż. Hanna Małkowska)
- 1949: Świerszcz za kominem jako Perribigl (reż. Stefan Drewicz)
- 1949: Moskiewski charakter jako Ignacy Kriwoszein (reż. Henryk Szletyński)
- 1950: Borys Godunow jako Muszkin (reż. Czesław Staszewski)
- 1950: Henryk VI na łowach jako Henryk VI (reż. Maryna Broniewska)
- 1950: Obcy cień jako Andrzej Iljicz Makiejew (reż. Zdzisław Karczewski)
- 1951: Jak wam się podoba jako Amiens (reż. Edmund Wierciński)
- 1951: Skąpiec jako Harpagon (reż. M. Broniewska)
- 1952: Człowiek z karabinem jako Iwan Szadrin (reż. Jakub Rotbaum)
- 1952: Proces jako Jan Wieniec (reż. J. Rotbaum)
- 1953: Tania jako Aleksy Ignatow (reż. Szymon Szurmiej)
- 1955: Maria Stuart jako Botwel (reż. L. Benoit)
- 1956: Henryk VI na łowach (reż. L. Benoit)
- 1956: Rozbójnik jako Rozbójnik (reż. L. Benoit)
- 1957: Skowronek jako Cauchon (reż. L. Benoit)
- 1958: Król Henryk IV jako Król Henryk IV (reż. Aleksander Bardini)
- 1958: Wesele jako Wernyhora (reż. Stefania Domańska)
- 1959: Książę i żebrak jako Jan Kanty (reż. Stanisław Cegielski)
- 1960: Hamlet jako Duch ojca Hamleta (reż. Janusz Warmiński)
- 1960: Juliusz Cezar jako Kaska (reż. Kazimierz Dejmek)
- 1961: Opera za trzy grosze jako Jonatan Pryszcz (reż. J. Rotbaum)
- 1961: Sprawa jako Iwan Żywiec (reż. Bohdan Korzeniewski)
- 1962: Burza jako Kaliban (reż. Jerzy Merunowicz)
- 1963: Ten, który dotrzymuje słowa jako Ze-Osiołek (reż. Józef Gruda)
- 1963: Cyrano de Bergerac jako Carbon de Castel Jaloux (reż. Tadeusz Minc)
- 1963: Maria Stuart jako Duglas (reż. L. Benoit)
- 1964: Pan Geldhab jako Major (reż. Stanisław Łapiński)
- 1965: Faust jako Faust (reż. Leo Nedomansky)
- 1966: Ojciec jako Rotmistrz (reż. Tadeusz Byrski)
- 1967: Sonata Belzebuba jako Teobald Rio Bamba (reż. Stanisław Kokesz)
- 1967: Damy i huzary jako Rotmistrz (reż. Witold Zatorski)
- 1969: Kordian jako Starzec (reż. T. Minc)
- 1970: Zemsta jako Rejent Milczek (reż. W. Zatorski)
- 1970: Na szkle malowane jako Żandarm (reż. Jan Skotnicki)
- 1970: Sprawa Dantona jako Westermann (reż. Jerzy Zegalski)
- 1971: Opowieści lasku wiedeńskiego jako Maestro (reż. J. Zegalski)
- 1973: Don Juan jako Pan Niedziela (reż. J. Zegalski)
- 1973: Upiory jako Stolarz Engstrand (reż. Andrzej Przybylski)
- 1974: Wesele Figara jako Don Guzman Tuman (reż. Bohdan Korzeniewski)
- 1975: Operetka jako Generał (reż. K. Dejmek)
- 1975: Dialogus de Passione jako Lucyper (reż. K. Dejmek)
- 1977: Fryderyk Wielki jako Minister Ewald (reż. K. Dejmek)
- 1977: Dialogus de Passione jako Caiphas, Diabolus primus (reż. K. Dejmek)
- 1978: Zwłoka jako Toto (reż. K. Dejmek)
- 1978: Zemsta jako Dyndalski (reż. K. Dejmek)
- 1979: Opowieść zimowa jako Owczarz (reż. Krystyna Skuszanka)
- 1980: Pan Jowialski jako Szambelan (reż. Jerzy Kreczmar)
- 1981: Uciechy staropolskie jako Pater; Lucyper; Nędza; Śmierć (reż. K. Dejmek)
- 1982: Wesołego powszedniego dnia jako Szczęście (reż. Tadeusz Wiśniewski)
- 1982: Damy i huzary jako Kapelan (reż. L. Benoit)
- 1983: Tango jako Eugeniusz (reż. Wojciech Pilarski)
- 1983: Rodzina jako Rosenberg (reż. Edward Dziewoński)
- 1985: Przyjaciel wesołego diabła jako Kapitan (reż. Józef Zbiróg)
- 1985: Siekierezada jako Wasyluk
- 1986: Zmierzch jako Mendel Krzyk (reż. Jan Bratkowski)
- 1987: Czego nie widać jako Selsdon Mowbray (reż. Jerzy Hutek)
- 1987: Skąpiec jako Harpagon (reż. Maria Kaniewska)
- 1988: Jaja jak berety jako Dziadek Władek (reż. J. Hutek)
- 1989: Dożywocie jako Twardosz (reż. L. Benoit)
- 1989: Kordian jako Prezes (reż. J. Hutek)
- 1991: Wesołe kumoszki z Windsoru jako Shallow (reż. Stanisław Nosowicz)
- 1991: Mąż od biedy jako Antreprener Józef Teksel (reż. Mariusz Pilawski)
- 1991: Ułani jako Stary wiarus (reż. Andrzej Zaorski)
[edytuj] Prace reżyserskie
- 1955, 1963: Maria Stuart
- 1955: Ostry dyżur
- 1956: Henryk VI na łowach
- 1956: Rozbójnik
- 1956: Przepraszam, ale żyję
- 1956: Pastorałka
- 1957: Skowronek
- 1959: Szelmostwa Skapena
- 1960: Śmierć komiwojażera
- 1961: Sprawiedliwość w Kioto
- 1962: Kocha, lubi, szanuje...
- 1970: Będę mówić szczerą prawdę
- 1982: Damy i huzary
- 1989: Dożywocie
[edytuj] Filmografia (wybór)
[edytuj] Odznaczenia
- 1952: Nagroda państwowa II stopnia za rolę Szadrina w Człowieku z karabinem Nikołaja Pogodina w Teatrze Polskim we Wrocławiu
- 1962: wyróżnienie za rolę Żywca w przedstawieniu Sprawa Aleksandra Suchowo-Kobylina w Teatrze Nowym w Łodzi na II OFSRiR w Katowicach
- 1963: nagroda indywidualna za rolę Ze-Osiołka w sztuce Ten, który dotrzymuje słowa w T.Nowym w Łodzi na III KST w Kaliszu
- 1964: Brązowa Odznaka Teatru Nowego w Łodzi z okazji jubileuszu 15-lecia teatru
- 1979: Srebrny Pierścień za rolę Dyndalskiego w przedstawieniu Zemsta Aleksandra Fredry w Teatrze Nowym w Łodzi uznaną za najciekawsze osiągnięcie aktorskie roku na scenach łódzkich
- 1981: nagroda za rolę w Uciechach staropolskich w Teatrze Nowym w Łodzi na VII OKT w Opolu
- 1981: II nagroda za rolę w Uciechach staropolskich w Teatrze Nowym w Łodzi na XXI KST w Kaliszu
- 1982: Tytuł najlepszego aktora XXI RST
- 1987: nagroda główna za kultywowanie tradycji teatralnej w roli Harpagona w Skąpcu Moliera na XXVII KST w Kaliszu
- 1987: Nagroda miasta Łodzi
- 1988: Nagroda artystyczna dyrektora Wydziału Kultury i Sztuki miasta Łodzi
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Witold Filler, Lech Piotrowski: Poczet aktorów polskich. Od Solskiego do Lindy. Warszawa: Philip Wilson, 1998, s. 19, 20. ISBN 83-87571-54-7.
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
