Ludwik III Ślepy (ur. ok. 880 – zm. 28 czerwca 928) - król Prowansji od 887, król Włoch w latach 900-905, a także cesarz rzymski w latach 901-905. Był synem Bosona, antykróla Prowansji i Ermengardy, córki cesarza Ludwika II, z Karolingów.
W roku 900 Ludwik, na zaproszenie możnowładców italskich, przekroczył Alpy i pokonał swojego przeciwnika, Berengara, odbierając mu tron Italii. 12 października tego roku koronował się w Pawii na króla włoskiego. W 901 roku dotarł do Rzymu, gdzie papież Benedykt IV koronował go na cesarza rzymskiego. W roku 902 Berengar pokonał armię Ludwika i zmusił go do ucieczki do Prowansji.
W 905 roku Ludwik powrócił do Italii, ale został ponownie pokonany przez Berengara i uwięziony w Weronie.
| Poprzednik Boson Prowansalski |
król Prowansji 890–928 |
Następca Hugon Włoski |
| Poprzednik Berengar I z Friulu |
król Włoch 900–905 |
Następca Berengar I z Friulu |
| Poprzednik Arnulf z Karyntii |
cesarz rzymski 901-905 |
Następca Berengar I z Friulu |
|
||||||||||||||||||||||