| Ludwik III król zachodniofrankijski |
|
| Król Franków Zachodnich | |
| Okres panowania | od 879 do 882 |
| Poprzednik | Ludwik II Jąkała |
| Następca | Karloman |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Karolingowie |
| Urodzony | ok. 863 |
| Zmarł | 5 sierpnia 882 Saint-Denis |
| Ojciec | Ludwik II Jąkała |
| Matka | Ansgarda Burgundzka |
Ludwik III (ur. ok. 863[1], zm. 5 sierpnia 882 w Saint-Denis) – król zachodniofrankijski w latach 879 - 882, syn Ludwika II Jąkały, z dynastii Karolingów francuskich.
Współrządził wraz ze swym bratem Karlomanem (879-884). Obaj chcieli w swych rządach oprzeć się na wasalnych książętach i hrabiach, nie mieli wszak większego wpływu na ich działania. Od 840 r. godności arystokratyczne były dziedziczne, synowie wasalnych arystokratów mieli prawo przejmowania dóbr nadanych ich ojcom przez królów. Kolejni władcy nie mogli tych dóbr odebrać, co skutkowało coraz większym uniezależnieniem się lokalnych hrabstw i księstw od centralnej władzy królewskiej.
W 881[2] roku zatrzymał wojska normańskie w bitwie pod Saucourt-en-Vimeu.
Po śmierci Ludwika III przez dwa lata rządził sam jego brat Karloman.
| Poprzednik Ludwik II Jąkała |
król Franków Zachodnich 879-882 razem z Karlomanem |
Następca Karloman |