Ludwik II (ur. ok. 825, zm. 12 sierpnia 875 niedaleko Ghedi, prow. Brescia) – najstarszy syn Lotara I, ostatni z włoskiej linii Karolingów, król Włoch od 844, cesarz rzymski od 855.
Przed 5 października 851 poślubił Engelbergę (zm. ok. 900). Miał z nią córki Gizelę, ksienię w Brescii, oraz Irmgardę, żonę Bozona, króla Dolnej Burgundii.
Po jego śmierci państwo wraz z tytułem cesarskim przypadło w udziale jego stryjowi Karolowi II Łysemu. Pochowany w krypcie mediolańskiej bazyliki Św. Ambrożego.
| Poprzednik Karol II |
Król Dolnej Burgundii 863-875 |
Następca Karol Łysy |
| Poprzednik Lotar I |
Święty Cesarz Rzymski 855–875 |
Następca Karol Łysy |
|
||||||||||||||||||||||