| Ludwik IV Dziecię Król Franków Wschodnich |
|
| Król Franków Wschodnich | |
| Okres panowania | od 4 lutego 900 do 20 września lub 24 września 911 |
| Poprzednik | Arnulf |
| Następca | Konrad I (król niemiecki) |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Karolingowie |
| Urodzony | wrzesień lub październik 893 |
| Zmarł | 20 lub 24 września 911 |
| Ojciec | Arnulf z Karyntii |
| Matka | Oda |
Ludwik IV Dziecię (ur. we wrześniu lub październiku 893 w Altötting, zm. 20 lub 24 września 911 we Frankfurcie nad Menem lub Ratyzbonie) – król wschodnich Franków (Niemiec) w latach 900–911 z dynastii Karolingów. Jedyny legalny syn Arnulfa z Karyntii.
W 900 w Forchheim został koronowany na króla Franków wschodnich. Pomimo młodego wieku (7 lat) – któremu zawdzięcza swój przydomek – i chorowitości rządy sprawował samodzielnie, jednakże znajdował się pod silnym wpływem arystokracji i biskupów. Jego najbardziej wpływowymi doradcami byli biskup Hatto von Mainz i biskup Salomo III von Konstanz.
Za jego panowania kraj został praktycznie zniszczony przez najazdy Węgrów. Podczas wojen węgierskich Ludwik nie miał szczęścia, w 910 została pobita jego armia przez Węgrów na Lechowym Polu niedaleko Augsburga.
Ludwik zmarł (20 lub 24 września) 911 w wieku 18 lat, prawdopodobnie we Frankfurcie nad Menem. Na nim wygasła linia wschodniofrankijskich Karolingów. Książęta niemieccy nie zdecydowali się na wybór króla zachodniofrankijskiego Karola III Prostaka, lecz obrali na swego władcę Konrada, księcia Frankonii.
Ludwik Dziecię został pochowany w kaplicy św. Emeramma, gdzie 12 lat wcześniej spoczął jego ojciec – Arnulf z Karyntii. Od jego śmierci aż do 1806 korona w Niemczech była elekcyjna.
| Poprzednik Arnulf z Karyntii |
król Niemiec 900–911 |
Następca Konrad I |