Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ludwik Janczyszyn | |
 admirał |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 maja 1923 Krasne |
| Data i miejsce śmierci | 27 lipca 1994 Gdynia |
| Przebieg służby | |
| Jednostki |  Marynarka Wojenna Sztab Główny Marynarki Wojennej ORP "Orlik" |
| Stanowiska | dowódca Marynarki Wojennej |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
| Odznaczenia | |
                               |
|
| Poseł IX kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 13 października 1985 do 3 czerwca 1989 |
Ludwik Janczyszyn (ur. 11 maja 1923 w Krasnem, zm. 27 lipca 1994 w Gdyni) – polski admirał, oficer piechoty i morski oficer pokładowy. Od 1943 do 1945 w szeregach Armii Czerwonej i Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR brał udział w II wojnie światowej. Po wojnie służył w polskiej Marynarce Wojennej, którą dowodził w latach 1969–1986. Był również posłem na Sejm, członkiem Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego oraz ambasadorem w Syrii i Jordanii.
Spis treści |
Ludwik Janczyszyn urodził się 11 maja 1923 w Krasnem w województwie tarnopolskim. W 1944 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty przy 1 Armii Wojska Polskiego, a od 1946 do 1949 studiował w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni. W Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie odbył Kurs Nawigacji i Artylerii (1952) i Wyższy Kurs Akademicki (1957). W 1966 uzyskał tytuł inżyniera nawigatora w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni.
Podczas II wojny światowej został w 1943 powołany do Armii Czerwonej, a od 1944 do 1946 służył w Wojsku Polskim. Po promocji oficerskiej był kolejno dowódcą plutonu oraz kompanii piechoty w 1 Pułku Piechoty 1 Dywizji Piechoty. Przeszedł szlak bojowy od Warszawy do Kołobrzegu i w trakcie walk został dwukrotnie ranny.
W 1949 wyznaczono go pomocnikiem szefa Wydziału Politycznego Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej. W 1950 przez krótki czas dowodził trałowcem ORP "Orlik", następnie objął posadę zastępcy dowódcy okrętu na ORP "Błyskawica". W latach 1952–1956 był kolejno oficerem flagowym, szefem sztabu oraz dowódcą w Bazie Głównej Marynarki Wojennej w Gdyni. Potem został zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej, a od 1959 zajmował stanowisko szefa Sztabu – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej. W latach 1969–1986 dowodził Marynarką Wojenną.
Należał do rocznika pierwszej powojennej promocji w Marynarce Wojennej, który przygotowywany był do przejęcia najwyższych stanowisk w morskim rodzaju Sił Zbrojnych od oficerów przedwojennych i radzieckich. Ludwik Janczyszyn to pierwszy żołnierz w historii Polski awansowany na stopień admirała i, jak do tej pory, najdłużej sprawujący funkcję dowódcy Marynarki Wojennej.
Od 1946 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Sprawował funkcję zastępcy członka Komitetu Centralnego (1971–1986) oraz członka Prezydium Komisji Ideologicznej i członka Komisji Morskiej Komitetu Centralnego w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był posłem na Sejm PRL VI, VII, VIII i IX kadencji (1972–1989). W latach 1974–1990 wchodził także w skład Rady Naczelnej ZBoWiD.
Podczas stanu wojennego wszedł w skład Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego, sprzeciwił się interwencji wojsk Układu Warszawskiego. W 1986 mianowano go ambasadorem nadzwyczajnym i pełnomocnym w Syrii i Jordanii, jednak w 1988 został niespodziewanie odwołany.
7 listopada 1989 oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej. Na początku 1990 przeszedł w stan spoczynku. Zmarł 27 lipca 1994 w Gdyni. Został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.
| Poprzednik wiceadm. Zdzisław Studziński |
|
Dowódca Marynarki Wojennej 1969–1986 |
|
Następca wiceadm. Piotr Kołodziejczyk |
| Poprzednik kontradm. Jan Wiśniewski |
|
Szef Sztabu Głównego Marynarki Wojennej 1959–1969 |
|
Następca kontradm. Henryk Pietraszkiewicz |
|
|||||
