Ludwik Kulczycki (ur. 22 lipca 1866 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1941 w Warszawie) – socjolog i publicysta. Współzałożyciel i autor prac programowych II Proletariatu.
Od 1894 członek PPS. Aresztowany i zesłany na Syberię, zbiegł w 1899 do Lwowa. Utracił zaufanie współtowarzyszy i został odsunięty od władz partii. W 1900 dokonał secesji i utworzył III Proletariat, bardzo aktywny w latach 1904–1905. Po 1910 odszedł od ruchu socjalistycznego. W czasie I wojny światowej członek Naczelnego Komitetu Narodowego. Od 1920 związany z Narodową Partią Robotniczą.
Profesor Szkoły Nauk Politycznych (1918–1932) i Wyższej Szkoły Dziennikarskiej (do 1924). Autor m.in. Historii ruchu socjalistycznego w zaborze rosyjskim (1905), wydanej pod pseudonimem Mieczysław Mazowiecki.
Ludwik Kulczycki, Upaństwowienie czy uspołecznienie i w jakich granicach