| Ludwik Natanson | |
| Data urodzenia | 1822 |
| Data śmierci | 6 czerwca 1896 |
| Prezes Warszawskiej Gminy Żydowskiej | |
| Okres urzędowania | od 1871 do 1896 |
| Następca | Michał Bergson |
Ludwik Natanson (ur. 1822 w Warszawie, zm. 6 czerwca 1896 w Warszawie) – polski lekarz żydowskiego pochodzenia.
Spis treści |
Syn Seeliga Natansona, kupca i bankiera, brat Adama Natansona, Henryka Natansona i Jakuba Natansona. Jego synowie: Władysław Natanson był znanym fizykiem, historykiem nauki i rektorem UJ oraz Edward Natanson przemysłowcem. Wnukiem Ludwika był Wojciech Natanson polski pisarz.
Studiował medycynę na uniwersytetach w Wilnie i Dorpacie. Członek korporacji akademickiej Konwent Polonia. Studia ukończył w 1847 roku i w tym samym roku założył w Warszawie czasopismo "Tygodnik Lekarski" wraz z Aleksandrem Lebrunem i Adamem Bogumiłem Helbichem, gdzie był redaktorem do 1864 roku.
W czasie epidemii cholery w Warszawie w latach 1848-1852 był jednym z najbardziej aktywnych lekarzy. Pomimo bycia lekarzem bogatych rodzin jak np. Zamoyscy, odwiedzał także liczne szpitale i przytułki nawet za marne wynagrodzenie. W 1863 roku został wybrany prezesem Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Pomimo licznych zajęć związanych z medycyną był silnie związany z gminą żydowską. Dzięki jego wysiłkom jako prezesa Komitetu Synagogi na Daniłowiczowskiej wzniesiona została Wielka Synagoga na Tłomackiem. Zainicjował prace nad powstaniem Centralnej Biblioteki Judaistycznej. Był też inicjatorem budowy siedziby gminy żydowskiej przy ul. Grzybowskiej. Także dzięki niemu powstał szpital starozakonnych w 1902 roku. Od 1871 do śmierci kierował warszawską gminą żydowską.
Był żonaty z Natalią Epstein (1834-1891, córką Adama Epsteina).
Pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 20, uliczka 4)[1][2].
Poza licznymi publikacjami w "Tygodniku Lekarskim" opublikował: