Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLudwik Szpitznagel lub Ludwik Spitznagel (ur. 9 stycznia 1807, zm. 26 lutego 1827 w Snowie Powiat nowogródzki), ps. U.G.W., U.U.W. - poeta polski epoki romantyzmu, orientalista, tłumacz, przyjaciel Juliusza Słowackiego.
Urodził się w Wilnie jako syn profesora Uniwersytetu Wileńskiego. Studentem owej uczelni został już w wieku 15 lat, studia ukończył zaś w wieku 18 lat (1824). W 1823 roku założył niewielki związek studencki, którego członkowie mieli "kształcić się najusilniej, a szczególnie w matematyce", zwany "Związkiem szpicnaglowskim"[1].
Po ukończeniu w 1826 studiów w Instytucie Orientalnym w Petersburgu, otrzymał nominację na tłumacza w konsulacie rosyjskim w Aleksandrii. Opuszczając Litwę w drodze na placówkę w Aleksandrii, w majątku Rdułtowskich w Snowie, w niewyjaśnionych okolicznościach, zmarł śmiercią samobójczą[2] strzelając sobie „prosto w serce”[3].
Był najbliższym przyjacielem Juliusza Słowackiego; stał się bohaterem i adresatem wielu wierszy autora Beniowskiego, min. Do Ludwika Szpitznagla, Godzina myśli czy Kordian.
Był krzewicielem orientalizmu. Miał uczyć w Wilnie języków orientalnych Adama Mickiewicza, ale żaden z nich o tym nie wspomina. Znał podobno piętnaście języków obcych (wśród nich arabski, perski, turecki) i rozpoczynał karierę dyplomaty.
Stanisław Burkot w eseju Tajemnice Ludwika Spitznagla[4] wysuwa teorię, że samobójstwo w Snowie było sfingowane w celu ukrycia prawdziwego zadania jakie otrzymał Spitznagel w służbie dyplomacji rosyjskiej. Wraz z Augustem Żabą, również orientalistą i kolegą z Wilna, miał jako tajny agent wspierać powstanie greków przeciw Turcji.
