Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ludwik Skumin Tyszkiewicz | |
 Hrabiowska odmiana herbu Leliwa |
|
| Data urodzenia | ok. 1748 |
| Data śmierci | 26 czerwca 1808 |
| Rodzina | Tyszkiewiczowie |
| Rodzice | Józef Skumin Tyszkiewicz Anna Pociej |
| Małżeństwo | Konstancja Poniatowska |
| Dzieci | Anna Skumin-Tyszkiewicz |
| Odznaczenia | |
    |
|
Hrabia Ludwik Skumin Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. 1748, zm. 26 czerwca 1808) – hetman polny litewski od 1780, marszałek wielki litewski od 1793, podskarbi wielki litewski od 1791, generał-adiutant od 1772, pisarz wielki litewski 1775-1780, marszałek Trybunału Litewskiego, rosyjski rzeczywisty tajny radca, odznaczony Orderem Świętego Stanisława (1778) i rosyjskimi orderami św. Andrzeja Powołańca (1787)[1] i św. Aleksandra Newskiego (1787)[2].
W 1775 skoligacił się z rodziną panującego Stanisława Augusta Poniatowskiego, poślubiając córkę jego brata Kazimierza Konstancję Poniatowską. 25 listopada 1776 został kawalerem Orderu Orła Białego. W 1778 był marszałkiem sejmu. Na sejmie 1782 roku został konsyliarzem Rady Nieustającej. [3]
W czasie wojny polsko-rosyjskiej, na zebraniu 23 lipca 1792 poparł decyzję króla Stanisława Augusta Poniatowskiego o jego przystąpieniu do konfederacji targowickiej. Sam też szybko złożył do niej akces, co przyniosło mu marszałkostwo wielkie litewskie. Na sejmie grodzieńskim w 1793 roku został mianowany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego członkiem deputacji do traktowania z posłem rosyjskim Jakobem Sieversem. [4]W 1795 przewodniczył deputacji hołdowniczej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Katarzyny II. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej otrzymał od carycy Katarzyny II rozległe dobra w Berezynie[5]. Po III rozbiorze został pierwszym gubernialnym marszałkiem szlachty i rzeczywistym tajnym radcą[6].
W 1792 wybudował Pałac Tyszkiewiczów w Warszawie.
| Poprzednik Andrzej Mokronowski Andrzej Ignacy Ogiński |
 |
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej 1778 |
|
Następca Antoni Małachowski |
|
|||||
|
|||||||
