Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyLudwik Waszkiewicz (ur. 23 lipca 1888 w Łodzi, zm. 10 października 1976 w Łodzi) – archiwista, historyk dziejów Łodzi i okręgu łódzkiego, regionalista, działacz społeczny, publicysta, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I, II i III kadencji w II RP.
Spis treści |
Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1917–1919 wykładał historię w Seminarium Nauczycielskim i w Gimnazjum im. M. Kopernika w Łodzi.
W latach 1919–1922 i 1927–1936 członek Rady Miejskiej m. Łodzi; od 1919 przez cztery kadencje – poseł na Sejm RP.
Założyciel i wiceprezes Uniwersytetu Ludowego w Łodzi. Był inicjatorem zorganizowania w Łodzi archiwum jako placówki gromadzącej źródła historyczne oraz inspirującej i koordynującej badania naukowe dziejów okręgu łódzkiego. Od 1935 do wybuchu wojny kierował Archiwum Miejskim w Łodzi. W czasie okupacji przebywał w Warszawie, gdzie w latach 1941–1944 pracował jako archiwista w Archiwum Akt Dawnych w Warszawie.
Powrócił z hitlerowskiej niewoli do Łodzi w lutym 1945 i objął stanowisko dyrektora Archiwum Miejskiego, którym kierował do 1949. Powtórnie pracował w latach 1957–1967 w tym samym archiwum – teraz o nazwie Archiwum Państwowe Miasta Łodzi i Województwa Łódzkiego.
Od 1915 związany z Narodowym Związkiem Robotniczym, następnie działacz Narodowej Partii Robotniczej.
W czasie hitlerowskiej okupacji należał do konspiracyjnej organizacji Polski Związek Wolności. Uczestnik powstania warszawskiego. Po upadku powstania został internowany w Oflagu II Grossborn na Pomorzu.
Przez wiele lat współpracował z Instytutem Historii Uniwersytetu Łódzkiego, m.in. w roku akademickim 1949/1950 prowadził wykłady zlecone z dziejów przemysłu włókienniczego w Królestwie Polskim. W latach 1945–1950 pełnił funkcję prezesa Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Historycznego. Jego zainteresowania historyczne koncentrowały się na dziejach powstania listopadowego i styczniowego w okręgu łódzkim, strajkach szkolnych w 1905 oraz instytucjach kulturalnych Łodzi do 1914.
Zgromadził obszerny materiał archiwalny do dziejów powstania styczniowego, który, niewykorzystany, spłonął podczas powstania warszawskiego.
Przygotowywał monografię powstania styczniowego w okręgu łódzkim, której nie ukończył. Opublikował jedynie kilka artykułów na ten temat, m.in. "Z dziejów powstania styczniowego w Łodzi i okolicy (Represje w łódzkim okręgu wojennym w świetle papierów naczelnika wojennego A. Broemsena)" – 1963.
W 1937 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
W ramach popularyzacji dziejów Łodzi i regionu wygłosił wiele odczytów i opublikował bardzo wiele artykułów na łamach Dziennika Łódzkiego.
