Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ludwika Nitschowa | |
 Grób artystki |
|
| Imiona i nazwisko | Ludwika Nitschowa |
| Data i miejsce urodzenia | 1889 |
| Data i miejsce śmierci | 1989 |
| Narodowość | polska |
| Dziedzina sztuki | rzeźba |
 Galeria w Wikimedia Commons |
|
Ludwika Nitschowa, z domu Kraskowska (ur. 6 grudnia 1889 w Radłowie, zm. 28 marca 1989 w Warszawie) – polska rzeźbiarka.
Spis treści |
Była córką Jerzego (powstańca 1863) i Marii Wendorff (artystki malarki), żoną Romana Nitscha (serologa i bakteriologa, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego i Warszawskiego, członka PAU).
Po ukończeniu liceum przez dwa lata pracowała w pracowni Leona Wyczółkowskiego w Krakowie. W latach 1909-1912 uczyła się w Szkole Sztuk Pięknych dla Kobiet Marii Niedzielskiej, którą ukończyła z medalem. W latach 1923-1926 studiowała rzeźbę w Warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Tadeusza Breyera.
W 1929 z grupą uczniów Breyera założyła spółdzielnię "Forma", realizującą zamówienia na nagrobki, rzeźby kościelne i architektoniczne. Pierwszą wystawę prac malarskich i rzeźbiarskich artystka miała w galerii Zachęta w 1929 r. Od 1945 roku była członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. W 1950 rozpoczęła pracę na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
W 1956 została mianowana profesorem nadzwyczajnym. Była kierownikiem katedry rzeźby oraz prodziekanem wydziału. Pracę w ASP ukończyła w 1961 roku. Jej uczniami byli m.in. Kazimierz Gustaw Zemła i Stanisław Kulon.
Do pomnika Syrenki w latach 1936-1937 pozowała Krystyna Krahelska.
Pomnik Stefana Starzyńskiego przed szkołą jego imienia
Stojący nad Wisłą pomnik Syreny autorstwa Ludwiki Nitschowej z 1938 r.
Pomnik papieża Jana XXIII we Wrocławiu
Pomnik Stefana Starzyńskiego w Warszawie w Ogrodzie Saskim przeniesiony w 2008 na Saską Kępę
Stanisław Wieczorek, Lech Majewski: Mistrzowie rzeźby. Muzeum Narodowe w Warszawie, 2004. ISBN 83-7100-238-6.
