Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Lukas Dimitrios Papadimos | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 11 października 1947 Ateny, Grecja |
 183. Premier Grecji |
|
| Przynależność polityczna | niezależny |
| Okres urzędowania | od 11 listopada 2011 do 17 maja 2012 |
| Poprzednik | Jeorios Andreas Papandreu |
| Następca | Panagiotis Pikrammenos |
| Prezes Banku Grecji |
|
| Okres urzędowania | od 26 października 1994 do 31 maja 2002 |
| Poprzednik | Ioannis Boutos |
| Następca | Nikolaos Garganas |
 Wiceprezes Europejskiego Banku Centralnego |
|
| Okres urzędowania | od 31 maja 2002 do 31 grudnia 2010 |
| Poprzednik | Christian Noyer |
| Następca | Vítor Constâncio |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Lukas Dimitrios Papadimos (gr. Λουκάς Δημήτριος Παπαδήμος, ang. Lucas Demetrios Papademos, ur. 11 października 1947 w Atenach) – grecki ekonomista i polityk. Prezes Banku Grecji w latach 1994-2002 oraz wiceprezes Europejskiego Banku Centralnego od 2002 do 2010. Premier Grecji od 11 listopada 2011 do 17 maja 2012.
W 1970 ukończył fizykę (studia licencjackie) na Massachusetts Institute of Technology, a w 1972 uzyskał tam stopień magistra elektrotechniki. W 1978 obronił doktorat w dziedzinie ekonomii. W latach 1975-1984 wykładał ekonomię na Columbia University, a następnie od 1988 do 1993 na Uniwersytecie Narodowym im. Kapodistriasa w Atenach. W 1980 pracował w Banku Rezerw Federalnych w Bostonie. W 1985 rozpoczął pracę w Banku Grecji (greckim banku centralnym), najpierw jako główny ekonomista, od 1993 jako wiceprezes, a od 1994 roku jako prezes. Przyczynił się do znacznej redukcji inflacji, wykorzystując w tym celu autonomię Banku Grecji od kolejnych greckich rządów. W czasie pełnienia urzędu nadzorował proces przystępowania Grecji do strefy euro[1].
W 2002 został mianowany wiceprezesem Europejskiego Banku Centralnego. Stanowisko zajmował w czasie prezesury Jean-Claude'a Tricheta, do 2010. W latach 2010-2011 pełnił funkcję doradcy ekonomicznego premiera Jeoriosa Andreasa Papandreu[1][2]. W tym czasie uczestniczył w negocjacjach dotyczących przyznania Grecji kolejnych pakietów pomocy finansowej przez Komisję Europejską, Europejski Bank Centralny oraz Międzynarodowy Fundusz Walutowy w celu uniknięcia przez ten kraj bankructwa[3].
Na początku listopada 2011, po ogłoszeniu przez premiera Papandreu planu organizacji referendum w sprawie akceptacji zagranicznej pomocy finansowej i krytyce tego kroku ze strony opozycji, część rządu i krajów strefy euro, został jednym z kandydatów na nowego szefa rządu. W wyniku porozumienia premiera Papandreu z liderem opozycji Antonisem Samarasem stanął na czele tymczasowego rządu jedności narodowej, który sprawować miał władzę do czasu organizacji wcześniejszych wyborów parlamentarnych planowanych początkowo na luty 2012. 10 listopada 2011, po złożeniu dymisji przez Papandreu, prezydent Karolos Papulias desygnował go na stanowisko nowego szefa rządu. 11 listopada 2011 Papadimos, wraz ze swoim gabinetem, został uroczyście zaprzysiężony. W skład rządu weszli przedstawiciele PASOK, Nowej Demokracji i partii LAOS[4].
Rząd Papadimosa funkcjonował do czasu wyborów parlamentarnych, które ostateczne odbyły się 6 maja 2012. W ich wyniku, zarówno Nowa Demokracja, jak i PASOK zmniejszyły swoją reprezentację w parlamencie. Liderzy trzech największych partii politycznych nie zdołali sformować w trzech próbach nowej koalicji, w związku z czym 16 maja 2012 prezydent Papulias rozpisał na 17 czerwca 2012 ponowne wybory, a na stanowisko szefa rządu tymczasowego mianował Panagiotisa Pikrammenosa. Nowy rząd został oficjalnie powołany 17 maja 2012[5].
Od 2006 jest członkiem Akademii Ateńskiej, greckiej akademii nauk. Jest wykładowcą i profesorem Uniwersytetu Narodowego im. Kapodistriasa w Atenach oraz Uniwersytetu Harvarda w Stanach Zjednoczonych. Opublikował szereg artykułów z zakresu makroekonomii i finansów[1][2].
|
|||||||
