Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

MC5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

MC5 (skrót od Motor City Five) - zespół hardrockowy, powstały w Detroit w 1964 r. W jego skład wchodzili Wayne Kramer i Fred "Sonic" Smith (gitary), Michael Davis (bas), Rob Tyner (śpiew) i Dennis Thompson (perkusja).

Spis treści

[edytuj] Kariera

Zespół MC5 osiągnął popularność po wydaniu swojego pierwszego albumu, Kick Out the Jams, nagranego na żywo w dniach 30 i 31 października 1968. Jest on uważany za jedno z największych osiągnięć w historii rock and rollowych płyt koncertowych.

Po wydaniu płyty pojawiły się kontrowersje związane ze słowami wykrzykiwanymi w tytułowym utworze: "kick out the jams, motherfuckers!". W późniejszych wydaniach zostały one ocenzurowane i pojawiały się jako "kick out the jams, brothers and sisters!" (Do pierwotnej wersji powrócono na wydaniach CD). Natomiast kontrowersje związane z polityką pojawiły się po tym, jak do gwałtownych protestów doszło po występie zespołu podczas Konwencji Narodowej Demokratów w 1968 w Chicago.

Drugi album, Back in the USA, wyprodukowany przez Jona Landaua, przyszłego mentora Bruce'a Springsteena, dzięki prostej, szybkiej, ostrej i agresywnej grze dostarczył podstaw dla punk rocka. Trzeci album, High Time, stanowił inspirację m.in. dla takich zespołów jak Aerosmith i KISS.

13 lutego 1972 Michael Davis opuścił zespół MC5. Pozostali trzej członkowie grupy nagrali jeszcze trzy nowe utwory - "Gold," "Train Music," i "Inside Out" - do ścieżki dźwiękowej filmu Gold. Była to ostatnia sesja nagraniowa zespołu - wkrótce potem drogi muzyków rozeszły się w związku z problemami narkotykowymi.

Niedoceniany w swoich czasach, zespół MC5 jest obecnie uważany za jeden z ważniejszych w historii muzyki rockowej.

[edytuj] Dalsze losy

Fred "Sonic" Smith założył zespół Sonic's Rendezvous Band, z którym wydał kilka płyt; poślubił piosenkarkę Patti Smith i wycofał się z branży muzycznej, aby zająć się rodziną.

Wayne Kramer pojawiał się czasami na albumach innych wykonawców, zanim trafił do więzienia za wykroczenia związane z narkotykami. Nieoczekiwanie spotkał tam basistę MC5, Michaela Davisa, odsiadującego wyrok za podobne przewinienia. Po wyjściu z więzienia Kramer wydał kilka albumów solowych.

Robin Tyner zmarł w 1991, natomiast Fred "Sonic" Smith w 1994.

[edytuj] Ponowne spotkanie

W 2003 roku Kramer, Davis i Thompson ponownie zagrali razem. Występ odbył się w 100 Club w Londynie. Miejsce Freda Smitha zajął Nicke Andersson z zespołu The Hellacopters. Swoich głosów użyczyli też David Vanian z The Damned, Lemmy Kilmister z Motörhead, Ian Astbury z The Cult i piosenkarka Kate O'Brien. Natomiast w sekcji dętej, podobnie jak na albumie High Time, zagrali Charles Moore i Buzzy Jones.

W 2004 odbyło się światowe tournée zespołu, pod nazwą DKT/MC5. Zespołowi znowu towarzyszyło wielu gości, takich jak Mark Arm z Mudhoney, Nicke Royale z The Hellacopters, Evan Dando z The Lemonheads, Marshall Crenshaw, i in. Od lutego 2005, wokalistą zespołu jest Handsome Dick Manitoba.

W maju 2006 basista Michael Davis doznał urazu kręgosłupa w wypadku motocyklowym.

[edytuj] Dyskografia

Albumy
Kompilacje
Single

[edytuj] Filmy MC5

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=MC5&oldid=25497207
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty