MS Stalowa Wola

Stalowa Wola
Call sign	SPEK
Data wodowania	1924
Data zatonięcia	19 marca 1956
Wcześniejsze imiona	"Rio Pardo", "Pine Court", "Henry Horn"
Typ	drobnicowiec
Stocznia	Friedrich Krupp, Germaniawerft A.G., Kilonia
Operator	GAL (1939) PLO (1951-1959)
Bandera	Polska
Nośność (DWT)	4620
Liczba członków załogi	28
Liczba pasażerów	4-6
Długość całkowita (L)	96,5 m
Szerokość (B)	14,5 m
Zanurzenie (D)	6,5 m
Prędkość maks.	8-9 w
Pojemność brutto	3133 (BRT) GT
Pojemność netto	1811 (NRT) NT
Dane napędu	1 silnik Krupp 6-cylindrowy, 1400 KM
Liczba śrub napędowych	1

MS Stalowa Wola ex "Rio Pardo", ex "Pine Court", ex "Henry Horn" – polski drobnicowiec, zwodowany w 1924.

Stalowa Wola została zakupiona w lutym 1939 r. od norweskiej firmy A.S. Sobral, Oslo przez GAL wraz z bliźniaczym MS Morska Wola do obsługi towarowej linii południowoamerykańskiej. Stalowa Wola przybyła pierwszy raz do Gdyni 15 czerwca 1939 roku z transportem złomu z USA. Podniesienie polskiej bandery miało miejsce 22 lipca 1939 po zakończeniu remontu w Stoczni Gdańskiej.

5 lipca 1940 po kapitulacji Francji statkowi dowodzonemu przez kpt. J. Strzembosza udało się brawurowo wydostać z Dakaru i udać do Wielkiej Brytanii. Przez kolejne 4 lata niemal bez przerwy statek pływał w konwojach atlantyckich.

Po wojnie statek wrócił do kraju 16 kwietnia 1946 roku i obsługiwał m.in. linię lewantyńską i południowoamerykańską, jednak z uwagi na zużycie i nieznaczną szybkość zatrudniany był w trampingu. W 1951 przejęty został przez PLO. W sezonie letnim 1955 pełnił funkcje pomocniczej bazy rybackiej na Morzu Północnym. W drodze z Morza Śródziemnego do Gdyni zatonął 19 marca 1956 w czasie silnego sztormu u północno-zachodnich wybrzeży Hiszpanii (pozycja 44°54'N, 10°09'E). Powodem zatonięcia było przesunięcie się ładunku rudy na lewą burtę. Cała załoga została uratowana przez motorowiec "Hugo Kołłątaj".

Bibliografia

• Jerzy Miciński, Stefan Kolicki: Pod polską banderą. Gdynia: Wydawnictwo Morskie, 1962, s. 142, seria: Biblioteka miesięcznika "Morze".