| Święty Maciej | |
| Matthias | |
| apostoł męczennik |
|
Święty Maciej, obraz z pracowni Simone Martini |
|
| Data urodzenia | I połowa I wieku |
| Data śmierci | ok. 80 Jerozolima |
| Kościół / wyznanie | chrześcijański |
| Wspomnienie | 14 maja (kat.), 4 marca (kopt.), 24 lutego (lut.), 22 sierpnia i 13 lipca (praw. wg kal. greg.) |
| Atrybuty | halabarda, księga, krzyż, kamienie, miecz, topór, włócznia |
| Patron | cieśli, rzeźników, pierwszoklasistów |
Maciej Apostoł, Święty Maciej, scs. Apostoł Matfij (zm. ok. 80) – uczeń Jezusa Chrystusa towarzyszący mu od samego chrztu, losowo wybrany do grona 12 apostołów (Dz 1,15-26) po samobójczej śmierci Judasza[1], męczennik, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.
Spis treści |
O Macieju znajdujemy informacje w komentarzach do Dziejów Apostolskich. Według Euzebiusza z Cezarei był jednym z 72 uczniów Jezusa Chrystusa, jak wszyscy apostołowie był Żydem (Łk 10,11). Według Klemensa Aleksandryjskiego miał umrzeć śmiercią naturalną. Domniemane relikwie św. Macieja odnalazła św. Helena.
Według podania Klemensa z Aleksandrii, święty Maciej Apostoł wprowadził do życia zakonnego i kościelnego ascezę, a następnie ją rozwijał.
Istnieją apokryfy: Ewangelia św. Macieja oraz "Dzieje św. Macieja". Według tych źródeł głosił ewangelię w Judei, Etiopii i Kolchidzie (Azja Mniejsza), miał być także ocalony z rąk ludożerców przez św. Andrzeja. Śmierć męczeńską miał ponieść w Jerozolimie, gdzie został ukamienowany jako wróg narodu żydowskiego i jego zdrajca, a następnie dobity toporem. Te informacje nie znajdują jednak potwierdzenia w wiarygodnych źródłach.
Relikwie św. Macieja znajdują się w Bazylice Matki Bożej Większej w Rzymie, a także w Padwie i głównym ośrodku kultu Trewirze. Popularność apostoła włączyła go do folkloru Nadrenii.
Wspomnienie św. Macieja jest obchodzone przez różne Kościoły chrześcijańskie w różnych terminach:
W ikonografii przedstawiany jest, jako stary człowiek w długiej, przepasanej tunice i w płaszczu.
Jego atrybuty to: halabarda, księga, krzyż, a także kamienie, miecz, topór, włócznia, którymi miał być dobity.
|
||||||||
|
||||||||