Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Maciej Radziwiłł

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Maciej Radziwiłł
Maciej Radziwiłł
Maciej Radziwiłł
Trąby
Trąby
Data urodzenia 10 listopada 1749
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 2 września 1800
Miejsce śmierci Dobrut
Rodzina Radziwiłłowie
Rodzice Leon Michał Radziwiłł
Anna Mycielska
Małżeństwo Elżbieta Chodkiewicz
Dzieci Antonina Juraha-Giedroyć
Konstanty Mikołaj Radziwiłł
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława

Maciej Radziwiłł (ur. 1749 w Warszawie, zm. 2 września 1800 w Dobrucie) – kompozytor, polityk, 1786-1795 podkomorzy wielki litewski, 1790 kasztelan wileński, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej[1], członek konfederacji targowickiej, [2]wolnomularz[3].

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Szczyt popularności Radziwiłła przypadł na okres wojny 1792. Wówczas to w imieniu swoim i D. H. Radziwiłła oddał do dyspozycji wojsk litewskich wszystkie zamki i arsenały oraz opłacaną przez siebie milicję. Za ten czyn na sesji sejmowej 25 maja 1792 wyrażono wdzięczność dla obydwu Radziwiłłów, zaś list Macieja do Komisji Wojskowej ze słowami: "pierwej Ojczyznę a potem dom Radziwiłłowski widzieć żądam szczęśliwie"[4] rozpowszechniano w prasie i licznych drukach ulotnych. Zwycięstwo konfederacji targowickiej osłabiło pozycję Macieja, którego pozbawiono opieki nad Dominikiem.

Na początku 1794 należał do najbardziej poszkodowanych przez konfederatów targowickich, znalazł się w kręgu podejrzanych o przygotowania insurekcji na Litwie, co wsparto aresztowaniem bliskiego mu gen. M. Radziszewskiego. Po wybuchu powstania na Litwie został 24 kwietnia 1794 powołany do grona członków Deputacji Skarbu Publicznego Litewskiego. W czasie powstania należał do tych właścicieli ziemskich, którzy zgadzali się na udział swoich poddanych w walkach, a nawet uwalniał z poddaństwa uczestników powstania.

Zmarł w Dobrucie, jednak na jego prośbę został pochowany w Szydłowcu (prawdopodobnie pod ołtarzem głównym). Po śmierci jego posiadłości przeszły na własność rządu austriackiego który wystawił je na licytacje.

W 1788 został kawalerem Orderu Orła Białego oraz odznaczony został Orderem Świętego Stanisława[5].

[edytuj] Twórczość

Napisał libretto opery-wodewilu Agatka, czyli przyjazd pana, do której muzykę skomponował kapelmistrz nieświeski Jan Dawid Holland. Agatka jest jednym z pierwszych polskich dzieł tego rodzaju, wystawiona została 17 września 1784 dla uświetnienia pobytu króla Stanisława Augusta w Nieświeżu (od 1799 grana była w wersji dwuaktowej pt. Pan dobry jest ojcem poddanych); a także: Imieniny wójta osady albańskiej wystawione w Albie prawdopodobnie zarówno z librettem i muzyką Macieja Radziwiłła, które być może były przymiarką do późniejszej opery Historia osady albańskiej - z premierą 4 listopada 1786 w Albie z okazji imienin K. S. Radziwiłła.

Twórczość kompozytorska Macieja Radziwiłła jest mało znana. Do dzisiaj zachowały się nieliczne jego utwory, m.in. Polonez C-dur na klawesyn, Sonata G-dur na skrzypce i klawesyn, orkiestrowe Serenada B-dur i Divertimento D-dur oraz sześć polonezów orkiestrowych zachowanych w Archiwum Saskim w Dreźnie. Utwory te są napisane w stylu galant, charakterystycznym dla pierwszej fazy klasycyzmu muzycznego.

W obu utworach orkiestrowych Radziwiłł posługuje się orkiestrą kameralną; w Serenadzie (po 1790) - orkiestrą smyczkową bez kontrabasów, w Divertimencie - orkiestrą smyczkową powiększoną o dwa flety i dwie waltornie. Divertimento (1797) składa się z trzech krótkich (ok. 2-3 minuty) części w typowym układzie: szybka-wolna-szybka.

[edytuj] Dyskografia

Istnieją co najmniej dwa nagrania Divertimenta i Serenady:

Istnieje co najmniej jedno nagranie Poloneza G-dur i Poloneza D-dur:

Przypisy

  1. A. Strzałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik 1930, s. 77.
  2. Korrespondent Warszawski Donoszący Wiadomości Kraiowe y Zagraniczne. 1792, no 62, s. 566.
  3. L. Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 195.
  4. Z. Anusik, A. Stroynowski, Radziwiłł Maciej [w:] Polski słownik biograficzny pod red. E. Rostworowskiego, Ossolineum, Wrocław – Warszawa – Kraków, 1973, t. XXX/2 z. 125 r. 1987, s. 285-287 [hasło słownikowe].
  5. Z. Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 195.

[edytuj] Bibliografia

  1. Encyklopedia muzyczna PWM, t, 7 (pe-r), pod red. Elżbiety Dziębowskiej, ISBN 83-224-0837-4
  2. Encyklopedia muzyki, pod red. Andrzeja Chodkowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1995, s. 738.


Poprzednik
Mikołaj Radziwiłł
Szydlowiec COA Dudzinski.PNG Hrabia na Szydłowcu
1795-1800
Szydlowiec COA Dudzinski.PNG Następca
Konstanty Mikołaj Radziwiłł
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maciej_Radziwiłł&oldid=30755129
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty