Macierz diagonalna – macierz, zwykle kwadratowa[1], której wszystkie współczynniki leżące poza główną przekątną (główną diagonalą) są zerowe. Inaczej mówiąc jest to macierz górno- i dolnotrójkątna jednocześnie.
Spis treści |
Macierz kwadratową
stopnia
nazywa się diagonalną, jeżeli
.Często oznacza się ją symbolem
, gdzie
są kolejnymi współczynnikami leżącymi na głównej przekątnej.
Przykładem macierzy diagonalnej jest macierz
.Macierzami diagonalnymi są również:
Macierze diagonalne stopnia
tworzą podpierścień pierścienia wszystkich macierzy kwadratowych stopnia
. Oznacza to m.in., że suma i iloczyn (Cauchy'ego) macierzy diagonalnych jest macierzą diagonalną.
Stąd dla macierzy

oraz

zachodzą działania
,
.Zatem potęgowanie macierzy diagonalnej o wykładniku naturalnym
sprowadza się do potęgowania elementów tej macierzy:
.Wyznacznik (o ile jest zdefiniowany) macierzy diagonalnej jest równy iloczynowi elementów leżących na głównej przekątnej, jeżeli jest on elementem odwracalnym (dla liczb wymiernych, rzeczywistych, czy zespolonych, lub ogólniej, ciał: niezerowy), to macierz diagonalna jest nieosobliwa. Macierz dołączona do macierzy diagonalnej również jest diagonalna.
Macierz diagonalna jest odwracalna, jeżeli każdy jej element jest odwracalny (jw.). Wówczas wzór na macierz odwrotną macierzy diagonalnej jest analogiczny do wzoru na jej potęgowanie:
.Każda macierz diagonalna jest symetryczna, jeżeli zaś jej elementy należą do liczb rzeczywistych bądź zespolonych, to jest ona również normalna. Macierz kwadratowa jest diagonalna wtedy i tylko wtedy, gdy jest trójkątna i normalna.