Macierzą klatkową w algebrze liniowej nazywamy rozbiór macierzy na umieszczone obok siebie mniejsze macierze zwane klatkami. Macierz klatkowa powstaje po pogrupowaniu zarówno wierszy i kolumn tak, aby w każdej grupie były przylegające do siebie kolumny albo przylegające wiersze. Pojedynczą klatkę tworzą pola macierzy, dla których wszystkie wiersze należą do jednej grupy i wszystkie kolumny należą do jednej grupy.
Spis treści |
Rozważmy macierze: ![A = [a_{ij}]_{i = 1, \dots ,n \atop j = 1, \dots ,n },
B = [b_{ij}]_{i = 1, \dots ,m \atop j = 1, \dots ,m },
C = [c_{ij}]_{i = 1, \dots ,n \atop j = 1, \dots ,m },
D = [d_{ij}]_{i = 1, \dots ,m \atop j = 1, \dots ,n }.](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/e/c/9/ec912c2552524aa7e9e1a7b49435d69e.png)
Wówczas macierz
zdefiniowaną następująco:

nazywamy macierzą klatkową. Macierz
można zapisać w postaci

Macierz

może zostać podzielona na 4 klatki 2×2

Podzieloną macierz możemy wówczas zapisać jako

Macierz klatkowo-diagonalna jest macierzą klatkową składającą się z kwadratowych macierzy na przekątnej i zawierającą wyłącznie zera w pozostałych polach. Macierz klatkowo-diagonalna
ma postać

gdzie
jest macierzą kwadratową.
Jeśli rozmiary klatek (ich liczby kolumn i wierszy) w dwóch macierzach klatkowych pasują do siebie, to

gdzie
. Pozwala to na indukcyjne dowodzenie twierdzeń i konstruowanie algorytmów rekursywnych, np. algorytm Strassena.
Niech
będzie ciałem.
oraz
jest macierzą zerową typu
to:
(dowód w przypisach[1])
oraz
jest macierzą zerową typu
, to:

) pierwszej własności wyznacznika macierzy klatkowej.
. Wtedy
.

, gdzie
, to macierz powstała z macierzy
poprzez wykreślenie i-tego wiersza, natomiast
z macierzy
poprzez wykreślenie i-tego wiersza oraz k-tej kolumny.
, więc z założenia indukcyjnego:

