Macierzami Pauliego nazywamy zbiór zespolonych macierzy hermitowskich wymiaru 2×2 wprowadzonych przez Wolfganga Pauliego w związku z pojęciem spinu w mechanice kwantowej dlatego można się spotkać też z nazwami "Spinowe macierze Pauliego" lub "Macierze spinowe Pauliego".
Wyglądają one następująco:
![\sigma_1 =
\left[
\begin{matrix}
0&&1\\
1&&0
\end{matrix}
\right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/e/3/4/e343fe31c17b1355dcfcb0f8f69ec705.png)
![\sigma_2 =
\left[
\begin{matrix}
0&&-i\\
i&&0
\end{matrix}
\right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/a/2/c/a2c087730029fd9be5c4019ce5826574.png)
![\sigma_3 =
\left[
\begin{matrix}
1&&0\\
0&&-1
\end{matrix}
\right]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/f/3/d/f3d8d730c95e41062afa05af92d561cb.png)
W fizyce niekiedy używa się oznaczeń
,
i
.
W literaturze używa się również macierzy σ0, która jest zwykłą macierzą identyczności
Macierze Pauliego wraz z macierzą jednostkową wymiaru 2×2 tworzą bazę w przestrzeni macierzy zespolonych wymiaru 2×2.
Wyznaczniki i ślady macierzy Pauliego spełniają równania:

gdzie i=1,2,3. Macierze Pauliego spełniają następujące relacje komutacji oraz antykomutacji:
![\begin{matrix}
[\sigma_i, \sigma_j] &=& \sigma_i\sigma_j - \sigma_j\sigma_i &=& 2 i\,\epsilon_{i j k}\,\sigma_k \\
\{\sigma_i, \sigma_j\} &=& \sigma_i\sigma_j + \sigma_j\sigma_i &=& 2 \delta_{i j} I
\end{matrix}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/4/2/8/4284ece0341b6a63bbab7d853fa85ec7.png)
gdzie εijk jest symbolem Leviego-Civity, a δij jest deltą Kroneckera.
Niektóre z innych własności macierzy Pauliego:

W ostatnim wzorze
jest wektorem trójwymiarowym długości 1:
, a ![\vec \sigma = [\sigma_1, \sigma_2, \sigma_3]^T](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/2/8/7/28713ad6b9e747db401234c60d366229.png)
Macierze Pauliego mają wielkie znaczenie w informatyce kwantowej. Wykorzystywane są jako bramki jednokubitowe. Oznacza się je zwyczajowo jako
kolejno dla
.