Madonna w grocie, Madonna wśród skał - obraz Leonarda da Vinci, zamówiony przez Bractwo Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny przy kościele San Francesco Grande (św. Franciszka w Mediolanie).
Obraz miał być honorową (środkową) częścią tryptyku; boczne skrzydła przedstawiają dwa muzykujące anioły wykonane przez Ambrogia de Predis.
Istnieją dwie wersje obrazu, wcześniejsza znajduje się w Luwrze, a druga w National Gallery w Londynie. Obraz przedstawia Dziewicę Marię siedzącą przed jaskinią lub w jej wnętrzu wraz małym Jezusem i św. Janem. Jezus siedzący obok anioła Uriela[1] błogosławi św. Jana. Obydwie wersje obrazu różnią się szczegółami, takimi jak aureole czy układ rąk postaci (w wersji obrazu znajdującego się w Luwrze anioł Uriel wskazuje na małego Jana Chrzciciela). Wersja druga została namalowana głównie przez ucznia Leonarda, Ambrogia de’Predisa. Sam mistrz własnoręcznie namalował jedynie kilka szczegółów.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Francesca Debolini, Agata Ferens (tłumaczenie): da Vinci. Warszawa: HPS, 2006, s. 49. ISBN 83-60529-03-5.
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
