Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Magnus Gustafsson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Magnus Gustafsson
Państwo  Szwecja
Miejsce zamieszkania Göteborg Szwecja
Data i miejsce urodzenia 3 stycznia 1967
Lund Szwecja
Wzrost 185 cm
Masa ciała 78 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1991
Zakończenie kariery 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 14
Najwyżej w rankingu 10 (29 lipca 1991)
Australian Open QF (1994)
Roland Garros 4R (1988, 1990)
Wimbledon 4R (1996)
US Open 2R (1996, 1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 77 (6 listopada 1989)
Australian Open 2R (1988)
Roland Garros 1R (1988, 1989)
Wimbledon 1R (1988, 1989)
US Open 1R (1989)

Magnes Nils Gustafsson (ur. 3 stycznia 1967 w Lund) - tenisista szwedzki, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę zawodową rozpoczął w roku 1991. W grze pojedynczej Szwed wygrał 14 turniejów z cyklu ATP Tour, z czego większość (8 turniejów) sukcesów odniósł na nawierzchni ziemnej. Ponadto Gustafsson był uczestnikiem 12 przegranych finałów zawodów ATP Tour.

W grze podwójnej odniósł jedno turniejowe zwycięstwo oraz 7 razy grał w deblowych finałach.

W latach 1991-1994, 1998, 1999 reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa. Podczas rozgrywek z 1998 triumfował wraz z kadrą w zawodach. W finale Szwedzi pokonali Włochów 4:1, a Gustafsson zdobył wówczas dla drużyny dwa punkty pokonując w swoich obydwu spotkaniach najpierw Davide Sanguinettiego, a potem Gianlucę Pozziego.

W sezonie 1991 zwyciężył w Drużynowym Pucharze Świata. W finale Szwedzi pokonali Jugosławię 2:1.

Spis treści

[edytuj] Statystyki turniejowe

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska Olimpijskie
International Series Gold
International Series

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrz (14)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Wynik finału
1. 1991 Niemcy Monachium Ceglana Argentyna Guillermo Pérez-Roldán 3:6, 6:3, 4:3, krecz
2. 1991 Szwecja Båstad Ceglana Argentyna Alberto Mancini 6:1, 6:2
3. 1991 Holandia Hilversum Ceglana Hiszpania Jordi Arrese 5:7, 7:6(2), 2:6, 6:1, 6:0
4. 1992 Szwecja Båstad Ceglana Hiszpania Tomás Carbonell 5:7, 7:5, 6:4
5. 1993 Niemcy Stuttgart Ceglana Niemcy Michael Stich 6:3, 6:4, 3:6, 4:6, 6:4
6. 1994 Nowa Zelandia Auckland Twarda Stany Zjednoczone Patrick McEnroe 6:4, 6:0
7. 1994 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Hiszpania Sergi Bruguera 6:4, 6:2
8. 1996 Rosja Petersburg Dywanowa Rosja Jewgienij Kafielnikow 6:, 7:6(4)
9. 1996 Szwecja Båstad Ceglana Ukraina Andrij Medwediew 6:1, 6:3
10. 1997 Singapur Singapur Dywanowa Niemcy Nicolas Kiefer 4:6, 6:3, 6:3
11. 1998 Dania Kopenhaga Dywanowa Niemcy David Prinosil 3:6, 6:1, 6:1
12. 1998 Szwecja Båstad Ceglana Ukraina Andrij Medwediew 6:2, 6:3
13. 1999 Dania Kopenhaga Dywanowa Francja Fabrice Santoro 6:4, 6:1
14. 2000 Holandia Amsterdam Ceglana Holandia Raemon Sluiter 6:7(4), 6:3, 7:6(5), 6:1

[edytuj] Finalista (12)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Wynik finału
1. 1989 Szwajcaria Gstaad Ceglana Niemcy Carl-Uwe Steeb 7:6(6), 6:3, 2:6, 4:6, 2:6
2. 1989 Szwecja Sztokholm Dywanowa Czechy Ivan Lendl 5:7, 0:6, 3:6
3. 1991 Niemcy Hamburg Ceglana Czechy Karel Nováček 3:6, 3:6, 7:5, 6:0, 1:6
4. 1991 Austria Kitzbühel Ceglana Czechy Karel Nováček 6:7(2), 6:7(4), 2:6
5. 1991 Czechy Praga Ceglana Czechy Karel Nováček 6:7(5), 2:6
6. 1992 Hiszpania Barcelona Ceglana Hiszpania Carlos Costa 4:6, 6:7(3), 4:6
7. 1993 Włochy Genua Ceglana Austria Thomas Muster 6:7(3), 4:6
8. 1993 Holandia Hilversum Ceglana Hiszpania Carlos Costa 1:6, 2:6, 3:6
9. 1993 Belgia Antwerpia Dywanowa Stany Zjednoczone Pete Sampras 1:6, 4:6
10. 1997 San Marino San Marino Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 4:6, 1:6
11. 1997 Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier 6:7(10), 6:3, 3:6
12. 1999 Szwecja Sztokholm Twarda Szwecja Thomas Enqvist 3:6, 4:6, 2:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrz (1)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1998 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Magnus Larsson Republika Południowej Afryki Lan Bale
Republika Południowej Afryki Piet Norval
6:4, 6:2

[edytuj] Finalista (7)

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 1988 Holandia Rotterdam Dywanowa Włochy Diego Nargiso Niemcy Patrik Kuhnen
Niemcy Tore Meinecke
6:7, 6:7
2. 1988 Holandia Hilversum Ceglana Argentyna Guillermo Pérez-Roldán Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:7, 3:6
3. 1989 Holandia Rotterdam Dywanowa Szwecja Jan Gunnarsson Słowacja Miloslav Mečíř
Czechy Milan Šrejber
6:7, 0:6
4. 1991 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Anders Järryd Szwecja Ronnie Bathman
Szwecja Rikard Bergh
6:7(6), 4:6
5. 1991 Holandia Hilversum Ceglana Hiszpania Francisco Clavet Holandia Richard Krajicek
Holandia Jan Siemerink
5:7, 4:6
6. 1992 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Christian Bergström Hiszpania Tomás Carbonell
Argentyna Christian Miniussi
4:6, 5:7
7. 1997 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Magnus Larsson Szwecja Nicklas Kulti
Szwecja Mikael Tillström
0:6, 3:6

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Magnus_Gustafsson&oldid=31251357
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty