| Magnus Gustafsson |
| Państwo |
Szwecja |
| Miejsce zamieszkania |
Göteborg  |
| Data i miejsce urodzenia |
3 stycznia 1967
Lund  |
| Wzrost |
185 cm |
| Masa ciała |
78 kg |
| Gra |
praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny |
1991 |
| Zakończenie kariery |
2001 |
| Gra pojedyncza |
| Wygrane turnieje |
14 |
| Najwyżej w rankingu |
10 (29 lipca 1991) |
| Australian Open |
QF (1994) |
| Roland Garros |
4R (1988, 1990) |
| Wimbledon |
4R (1996) |
| US Open |
2R (1996, 1997) |
| Gra podwójna |
| Wygrane turnieje |
1 |
| Najwyżej w rankingu |
77 (6 listopada 1989) |
| Australian Open |
2R (1988) |
| Roland Garros |
1R (1988, 1989) |
| Wimbledon |
1R (1988, 1989) |
| US Open |
1R (1989) |
Magnes Nils Gustafsson (ur. 3 stycznia 1967 w Lund) - tenisista szwedzki, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę zawodową rozpoczął w roku 1991. W grze pojedynczej Szwed wygrał 14 turniejów z cyklu ATP Tour, z czego większość (8 turniejów) sukcesów odniósł na nawierzchni ziemnej. Ponadto Gustafsson był uczestnikiem 12 przegranych finałów zawodów ATP Tour.
W grze podwójnej odniósł jedno turniejowe zwycięstwo oraz 7 razy grał w deblowych finałach.
W latach 1991-1994, 1998, 1999 reprezentował Szwecję w Pucharze Davisa. Podczas rozgrywek z 1998 triumfował wraz z kadrą w zawodach. W finale Szwedzi pokonali Włochów 4:1, a Gustafsson zdobył wówczas dla drużyny dwa punkty pokonując w swoich obydwu spotkaniach najpierw Davide Sanguinettiego, a potem Gianlucę Pozziego.
W sezonie 1991 zwyciężył w Drużynowym Pucharze Świata. W finale Szwedzi pokonali Jugosławię 2:1.
[edytuj] Statystyki turniejowe
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| International Series Gold |
| International Series |
[edytuj] Gra pojedyncza
[edytuj] Mistrz (14)
| Nr |
Rok |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partner |
Wynik finału |
| 1. |
1991 |
Monachium |
Ceglana |
Guillermo Pérez-Roldán |
3:6, 6:3, 4:3, krecz |
| 2. |
1991 |
Båstad |
Ceglana |
Alberto Mancini |
6:1, 6:2 |
| 3. |
1991 |
Hilversum |
Ceglana |
Jordi Arrese |
5:7, 7:6(2), 2:6, 6:1, 6:0 |
| 4. |
1992 |
Båstad |
Ceglana |
Tomás Carbonell |
5:7, 7:5, 6:4 |
| 5. |
1993 |
Stuttgart |
Ceglana |
Michael Stich |
6:3, 6:4, 3:6, 4:6, 6:4 |
| 6. |
1994 |
Auckland |
Twarda |
Patrick McEnroe |
6:4, 6:0 |
| 7. |
1994 |
Dubaj |
Twarda |
Sergi Bruguera |
6:4, 6:2 |
| 8. |
1996 |
Petersburg |
Dywanowa |
Jewgienij Kafielnikow |
6:, 7:6(4) |
| 9. |
1996 |
Båstad |
Ceglana |
Andrij Medwediew |
6:1, 6:3 |
| 10. |
1997 |
Singapur |
Dywanowa |
Nicolas Kiefer |
4:6, 6:3, 6:3 |
| 11. |
1998 |
Kopenhaga |
Dywanowa |
David Prinosil |
3:6, 6:1, 6:1 |
| 12. |
1998 |
Båstad |
Ceglana |
Andrij Medwediew |
6:2, 6:3 |
| 13. |
1999 |
Kopenhaga |
Dywanowa |
Fabrice Santoro |
6:4, 6:1 |
| 14. |
2000 |
Amsterdam |
Ceglana |
Raemon Sluiter |
6:7(4), 6:3, 7:6(5), 6:1 |
[edytuj] Finalista (12)
| Nr |
Rok |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partner |
Wynik finału |
| 1. |
1989 |
Gstaad |
Ceglana |
Carl-Uwe Steeb |
7:6(6), 6:3, 2:6, 4:6, 2:6 |
| 2. |
1989 |
Sztokholm |
Dywanowa |
Ivan Lendl |
5:7, 0:6, 3:6 |
| 3. |
1991 |
Hamburg |
Ceglana |
Karel Nováček |
3:6, 3:6, 7:5, 6:0, 1:6 |
| 4. |
1991 |
Kitzbühel |
Ceglana |
Karel Nováček |
6:7(2), 6:7(4), 2:6 |
| 5. |
1991 |
Praga |
Ceglana |
Karel Nováček |
6:7(5), 2:6 |
| 6. |
1992 |
Barcelona |
Ceglana |
Carlos Costa |
4:6, 6:7(3), 4:6 |
| 7. |
1993 |
Genua |
Ceglana |
Thomas Muster |
6:7(3), 4:6 |
| 8. |
1993 |
Hilversum |
Ceglana |
Carlos Costa |
1:6, 2:6, 3:6 |
| 9. |
1993 |
Antwerpia |
Dywanowa |
Pete Sampras |
1:6, 4:6 |
| 10. |
1997 |
San Marino |
Ceglana |
Félix Mantilla |
4:6, 1:6 |
| 11. |
1997 |
Pekin |
Twarda |
Jim Courier |
6:7(10), 6:3, 3:6 |
| 12. |
1999 |
Sztokholm |
Twarda |
Thomas Enqvist |
3:6, 4:6, 2:6 |
[edytuj] Gra podwójna
[edytuj] Mistrz (1)
[edytuj] Finalista (7)
[edytuj] Bibliografia